اما شبها موشها میخوابند
Nachts schlafen die Ratten doch
در ویرانههای یک شهر آلمانی بمبارانشده، این داستان کوتاه پسری نهساله را دنبال میکند که از محل دفن برادرش نگهبانی میدهد، زیرا باور دارد باید جسد او را از موشها محافظت کند. پیرمردی نزد او میآید و با دروغی مهربانانه دربارهٔ عادتهای موشها، به پسرک کمک میکند امید پیدا کند و به زندگی بازگردد.
متن آلمانی، جملهبهجمله با ترجمهٔ فارسی
Die Sonne ist rot.خورشید قرمز است. Sie scheint durch ein Fenster in einer kaputten Mauer.از پنجرهای در دیوار شکسته میتابد. Überall liegt Schutt.همهجا آوار است.
Jürgen sitzt im Schutt.یورگن روی آوار نشسته است. Seine Augen sind zu.چشمهایش بسته است. Plötzlich wird es dunkel.ناگهان دور و برش تاریک میشود.
Jürgen denkt: „Jetzt hat mich jemand!“یورگن فکر میکند: «حالا کسی مرا گرفت!» Er blinzelt.چشمهایش را کمی باز میکند. Er sieht zwei krumme Beine.دو پای کج میبیند.
Es ist ein alter Mann.مردی پیر است. Er hat ein Messer und einen Korb.چاقویی و سبدی در دست دارد. An seinen Fingern ist Erde.روی انگشتهایش خاک است.
„Schläfst du hier?“, fragt der Mann.مرد میپرسد: «اینجا میخوابی؟» „Nein, ich passe auf“, sagt Jürgen.یورگن میگوید: «نه، مراقبم.»
„Hast du deshalb den Stock?“, fragt der Mann.مرد میپرسد: «برای همین چوب به دست گرفتهای؟» „Ja“, sagt Jürgen.یورگن میگوید: «بله.» Er hält den Stock fest.چوب را محکم میگیرد.
„Worauf passt du denn auf?“, fragt der Mann.مرد میپرسد: «از چه چیزی مراقبت میکنی؟» Jürgen sagt nichts.یورگن چیزی نمیگوید. Er sieht den Mann an.به مرد نگاه میکند.
Die Sonne scheint dem Mann ins Gesicht.آفتاب به صورت مرد میتابد. Der Mann ist müde.مرد خسته است.
Jürgen flüstert: „Du darfst es nicht sagen.“یورگن آهسته میگوید: «نباید به کسی بگویی.» „Es ist wegen der Ratten.“«بهخاطر موشهاست.»
Der Mann nickt.مرد سر تکان میدهد. „Verstehe. Die Ratten.“«میفهمم. موشها.» Er lacht kurz.کوتاه میخندد.
Jürgen sieht auf seine Schuhe.یورگن به کفشهایش نگاه میکند. Dann sagt er leise: „Mein Bruder ist da unten.“بعد آرام میگوید: «برادرم آن پایین است.»
Der Mann ist plötzlich ganz ernst.مرد ناگهان خیلی جدی میشود. Er öffnet die Augen wieder.چشمهایش را دوباره باز میکند.
„Er liegt unter den Steinen“, sagt Jürgen.یورگن میگوید: «او زیر سنگهاست.» „Er war erst vier Jahre alt.“«تازه چهار ساله بود.» „Er war kleiner als ich.“«از من کوچکتر بود.»
Der Mann nickt.مرد سر تکان میدهد.
Jürgen sagt: „Unser Lehrer hat es gesagt.“یورگن میگوید: «معلممان گفته است.» „Ratten fressen tote Menschen.“«موشها مردهها را میخورند.»
Die Abendsonne ist rot.آفتاب غروب قرمز است. Sie scheint durch ein kaputtes Fenster in einer einsamen Mauer.از پنجرهای شکسته در دیواری تکافتاده میتابد. Überall liegen Schutt und Steine.همهجا آوار و سنگ ریخته است. Zwischen den Trümmern ist es ganz still.میان ویرانهها سکوت کامل برقرار است.
Jürgen sitzt im Schutt und hat die Augen zu.یورگن روی آوار نشسته و چشمهایش را بسته است. Plötzlich wird es dunkler.ناگهان دور و برش تاریکتر میشود. Er merkt, dass jemand vor ihm steht.متوجه میشود که کسی روبهرویش ایستاده است.
„Jetzt haben sie mich!“, denkt Jürgen.یورگن با خود فکر میکند: «حالا مرا گرفتهاند!» Er blinzelt ein bisschen und sieht zwei krumme Beine.کمی پلک میزند و دو پای کج میبیند. Er schaut vorsichtig nach oben.با احتیاط به بالا نگاه میکند. Dort steht ein älterer Mann mit einem Messer und einem Korb.آنجا مردی نسبتاً پیر با چاقو و سبدی ایستاده است.
An den Fingern des Mannes ist Erde.روی انگشتان مرد خاک است. „Du schläfst hier wohl?“, fragt er.میپرسد: «اینجا خوابیدهای، نه؟» „Nein, ich schlafe nicht. Ich muss hier aufpassen“, sagt Jürgen.یورگن میگوید: «نه، نخوابیدهام. باید اینجا مراقب باشم.»
Der Mann nickt: „Und dafür hast du den großen Stock?“مرد سر تکان میدهد: «و برای همین این چوب بزرگ را داری؟» „Ja“, antwortet Jürgen mutig.یورگن با شجاعت پاسخ میدهد: «بله.» Er hält den Stock fest.چوب را محکم میگیرد.
„Worauf passt du denn auf?“, fragt der Mann.مرد میپرسد: «از چه چیزی مراقبت میکنی؟» Jürgen sagt nichts.یورگن چیزی نمیگوید. Er sieht an den krummen Beinen hoch, bis zum Korb und zum Messer.نگاهش از پاهای کج بالا میرود و به سبد و چاقو میرسد.
Die Sonne scheint dem Mann genau ins Gesicht.آفتاب درست به صورت مرد میتابد. Er kneift die Augen zu und sieht müde aus.چشمهایش را تنگ میکند و خسته به نظر میرسد.
Dann sagt Jürgen schnell: „Du darfst es aber nicht verraten.“بعد یورگن سریع میگوید: «اما نباید لو بدهی.» „Es ist wegen der Ratten.“«بهخاطر موشهاست.»
Der Mann nickt.مرد سر تکان میدهد. „Verstehe. Die Ratten“, sagt er.میگوید: «میفهمم. موشها.» Und er lacht ein bisschen.و کمی میخندد.
Jürgen sieht auf seine kaputten Schuhe und überlegt.یورگن به کفشهای پارهاش نگاه میکند و فکر میکند. Dann sagt er leise: „Mein Bruder liegt da unten.“بعد آرام میگوید: «برادرم آن پایین است.»
Der Mann wird plötzlich ganz ernst.مرد ناگهان خیلی جدی میشود. Er kneift die Augen nicht mehr zu.دیگر چشمهایش را تنگ نمیکند.
„Ja, unter den Steinen“, sagt Jürgen.یورگن میگوید: «بله، زیر سنگها.» „Er war viel kleiner als ich. Erst vier Jahre alt.“«از من خیلی کوچکتر بود. تازه چهار ساله بود.» „Er liegt noch hier unter dem Schutt.“«هنوز اینجا زیر آوار است.»
Der Mann nickt nur.مرد فقط سر تکان میدهد.
„Unser Lehrer hat gesagt, die Ratten fressen die Toten“, erzählt Jürgen.یورگن میگوید: «معلممان گفته است که موشها مردهها را میخورند.»
Das hohle Fenster in der einsamen Mauer glühte blaurot in der frühen Abendsonne.در آفتاب اول غروب، حفرهٔ خالی پنجره در دیوار تکافتاده به رنگ سرخ و آبی میدرخشید. Zwischen den zerbrochenen Schornsteinen flimmerten kleine Staubwolken.میان دودکشهای شکسته، ابرهای کوچکی از گردوغبار سوسو میزدند. Über den Trümmern lag eine müde Stille.بر فراز ویرانهها سکوتی خسته حکمفرما بود.
Jürgen saß im Schutt und hatte die Augen geschlossen.یورگن روی آوار نشسته بود و چشمهایش را بسته بود. Plötzlich wurde es um ihn herum noch dunkler.ناگهان دور و برش باز هم تاریکتر شد. Er merkte, dass jemand leise vor ihm stand.متوجه شد که کسی بیصدا روبهرویش ایستاده است. „Jetzt haben sie mich!“, dachte er erschrocken.یکه خورد و با خود فکر کرد: «حالا مرا گرفتهاند!»
Als er vorsichtig blinzelte, sah er nur zwei ärmlich gekleidete, ganz krumme Beine.وقتی با احتیاط لای چشمهایش را باز کرد، فقط دو پای کاملاً کج در شلواری فقیرانه دید. Er schaute an den Hosenbeinen hoch und erkannte einen älteren Mann.از پاچههای شلوار به بالا نگاه کرد و مردی نسبتاً پیر را دید. Der Mann hielt ein Messer und einen Korb in der Hand, und an seinen Fingern war Erde.مرد چاقویی و سبدی در دست داشت و روی انگشتانش خاک بود.
„Du schläfst hier wohl, was?“, fragte der Mann und sah auf den Wuschelkopf herunter.مرد پرسید: «اینجا خوابیدهای، نه؟» و از بالا به موهای ژولیدهٔ پسر نگاه کرد.
Jürgen blinzelte zwischen den Beinen in die Sonne und sagte:یورگن از میان پاهای مرد به آفتاب چشم تنگ کرد و گفت: „Nein, ich schlafe nicht. Ich muss hier aufpassen.“«نه، نخوابیدهام. باید اینجا مراقب باشم.»
Der Mann nickte.مرد سر تکان داد. „So, dafür hast du wohl den großen Stock?“«پس برای همین چوب بزرگ را داری؟» „Ja“, antwortete Jürgen mutig und hielt den Stock fest.یورگن با شجاعت پاسخ داد: «بله.» و چوب را محکم گرفت.
„Worauf passt du denn auf?“, fragte der Mann.مرد پرسید: «از چه چیزی مراقبت میکنی؟»
Jürgen schwieg.یورگن سکوت کرد. Er sah an den krummen Beinen hoch, bis zum Korb und zum Messer.نگاهش از پاهای کج بالا رفت تا به سبد و چاقو رسید. Die Sonne schien dem Mann direkt ins Gesicht, und er kniff die Augen müde zu.آفتاب درست به صورت مرد میتابید و او با خستگی چشمهایش را تنگ میکرد.
„Wenn du mich nicht verrätst“, sagte Jürgen dann schnell, „es ist wegen der Ratten.“بعد یورگن تند گفت: «اگر مرا لو ندهی، میگویم: بهخاطر موشهاست.»
Der Mann nickte.مرد سر تکان داد. „Verstehe“, sagte er. „Die Ratten.“گفت: «میفهمم. موشها.» Und er lachte ein wenig.و کمی خندید.
Jürgen sah auf seine zerrissenen Schuhe und überlegte einen Moment.یورگن به کفشهای پارهاش نگاه کرد و لحظهای فکر کرد. Dann sagte er leise: „Mein Bruder liegt da unten.“بعد آرام گفت: «برادرم آن پایین است.»
Der Mann wurde plötzlich sehr ernst.مرد ناگهان خیلی جدی شد. Er kniff die Augen nicht mehr zusammen.دیگر چشمهایش را تنگ نمیکرد.
„Ja, unter den Steinen“, sagte Jürgen.یورگن گفت: «بله، زیر سنگها.» „Er war viel kleiner als ich, erst vier Jahre alt.“«از من خیلی کوچکتر بود، تازه چهار ساله.» „Er muss noch dort liegen, unter dem Schutt.“«حتماً هنوز همانجا زیر آوار است.»
Der Mann nickte wieder.مرد دوباره سر تکان داد.
Das hohle Fenster in der einsamen Mauer gähnte blaurot in der frühen Abendsonne.در آفتاب اول غروب، حفرهٔ خالی پنجره در دیوار تکافتاده، سرخ و آبی، دهان گشوده بود. Zwischen den steil aufragenden Schornsteinresten flimmerten Staubwolken.میان بقایای دودکشهایی که سر به آسمان میکشیدند، ابرهای گردوغبار سوسو میزدند. Die Schuttwüste döste still vor sich hin.بیابان آوار در سکوت چرت میزد.
Jürgen hatte die Augen geschlossen.یورگن چشمهایش را بسته بود. Plötzlich wurde es noch dunkler, und er merkte, dass jemand leise vor ihm stand.ناگهان دور و برش باز هم تاریکتر شد و متوجه شد که کسی بیصدا روبهرویش ایستاده است. „Jetzt haben sie mich!“, dachte er.با خود فکر کرد: «حالا مرا گرفتهاند!» Aber als er ein wenig blinzelte, sah er nur zwei ärmlich behoste Beine, die so krumm waren, dass er zwischen ihnen hindurchsehen konnte.اما وقتی کمی پلک زد، فقط دو پا در شلواری فقیرانه دید که چنان کج بودند که میتوانست از میانشان آن طرف را ببیند.
Vorsichtig blinzelte er an den Hosenbeinen hoch und erkannte einen älteren Mann.با احتیاط و با چشمهای نیمهباز از پاچههای شلوار به بالا نگریست و مردی نسبتاً پیر را دید. Der Mann hielt ein Messer und einen Korb in der Hand und hatte Erde an den Fingerspitzen.مرد چاقویی و سبدی در دست داشت و سر انگشتانش خاکی بود.
„Du schläfst hier wohl, was?“, fragte der Mann und sah von oben auf den Wuschelkopf herunter.مرد پرسید: «اینجا خوابیدهای، نه؟» و از بالا به موهای ژولیدهٔ پسر نگاه کرد. Jürgen blinzelte zwischen den Beinen des Mannes hindurch in die Sonne und sagte:یورگن از میان پاهای مرد به آفتاب چشم تنگ کرد و گفت: „Nein, ich schlafe nicht. Ich muss hier aufpassen.“«نه، نخوابیدهام. باید اینجا مراقب باشم.»
Der Mann nickte. „So, dafür hast du wohl den großen Stock da?“مرد سر تکان داد. «پس برای همین آن چوب بزرگ را داری؟» „Ja“, antwortete Jürgen mutig und hielt den Stock fest.یورگن با شجاعت پاسخ داد: «بله.» و چوب را محکم گرفت.
„Worauf passt du denn auf?“, fragte der Mann.مرد پرسید: «از چه چیزی مراقبت میکنی؟»
Jürgen sagte nichts.یورگن چیزی نگفت. Er sah an den krummen Beinen hoch, bis zum Korb und zum Messer hinauf.نگاهش از پاهای کج بالا رفت تا به سبد و چاقو رسید. Die Sonne schien dem Mann genau ins Gesicht, und er kniff die Augen müde zusammen.آفتاب درست به صورت مرد میتابید و او با خستگی چشمهایش را تنگ میکرد.
„Wenn du mich nicht verrätst“, sagte Jürgen da schnell, „es ist wegen der Ratten.“آنوقت یورگن تند گفت: «اگر مرا لو ندهی، میگویم: بهخاطر موشهاست.»
Der Mann nickte. „Verstehe“, sagte er. „Die Ratten.“مرد سر تکان داد و گفت: «میفهمم. موشها.» Und er lachte ein wenig.و کمی خندید.
Jürgen sah auf seine zerschlissenen Schuhe und überlegte einen Moment.یورگن به کفشهای ژندهاش نگاه کرد و لحظهای فکر کرد. Dann sagte er leise: „Mein Bruder ist da unten.“بعد آرام گفت: «برادرم آن پایین است.»
Der Mann sah plötzlich ganz ernst aus und kniff die Augen nicht mehr zusammen.مرد ناگهان کاملاً جدی به نظر رسید و دیگر چشمهایش را تنگ نکرد.
„Ja, unter den Steinen“, sagte Jürgen.یورگن گفت: «بله، زیر سنگها.» „Er war viel kleiner als ich, erst vier Jahre alt.“«از من خیلی کوچکتر بود، تازه چهار ساله.» „Er muss noch dort liegen, unter dem Schutt.“«حتماً هنوز همانجا زیر آوار است.»
Der Mann nickte stumm.مرد در سکوت سر تکان داد.
شما ۳۰٪ اول «اما شبها موشها میخوابند» را خواندهاید.
در برنامه ادامه دهید
این بخش آغازین رایگان است. ادامهٔ داستان، همراه با خوانش صوتی، فلشکارت و ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی، در برنامه است.
زیر هر جملهٔ آلمانی ترجمهٔ فارسیاش آمده است؛ میتوانید فقط آلمانی را بخوانید، یا جملهبهجمله فارسی را هم ببینید. بخش آغازین را اینجا رایگان میخوانید؛ ادامهٔ داستان در برنامه است و آنجا ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی هم دارد.