کل داستان، خوانش صوتی و فلش‌کارت‌ها در برنامه است.

دریافت برنامه
همهٔ داستان‌ها

هانسل و گرتل

Hänsel und Gretel

Hänsel und Gretel

در زمان یک قحطیِ سخت، یک هیزم‌شکن فقیر و همسرش، فرزندانشان هانسل و گرتل را در ژرفای جنگلی تاریک رها می‌کنند. خواهر و برادر که گم‌شده و گرسنه‌اند، خانه‌ای را می‌یابند که تماماً از نان، کیک و شکر ساخته شده است. آن‌ها شروع به خوردن خانه می‌کنند، اما صاحب آن، جادوگری پیر که قصد دارد هانسل را پروار کند و بخورد، آن‌ها را گرفتار می‌کند. سرانجام گرتل با فریب‌دادن جادوگر و انداختن او در تنور خودش، بر او پیروز می‌شود و کودکان با گنج جادوگر می‌گریزند و دوباره به پدرشان می‌پیوندند.

متن آلمانی، جمله‌به‌جمله با ترجمهٔ فارسی

Vor einem großen Wald wohnte ein armer Holzfäller mit seiner Frau und seinen zwei Kindern.در کنار جنگلی بزرگ، هیزم‌شکن فقیری با همسرش و دو فرزندش زندگی می‌کرد. Der Junge hieß Hänsel und das Mädchen hieß Gretel.اسم پسر هنزل و اسم دختر گرتل بود. Die Familie hatte nur wenig zu essen.آن خانواده فقط چیز کمی برای خوردن داشتند. Als eine große Hungersnot ins Land kam, konnte der Vater nicht einmal mehr genug Brot für jeden Tag kaufen.وقتی قحطی بزرگی در آن سرزمین افتاد، پدر دیگر حتی نمی‌توانست نان کافی برای هر روز بخرد.

Eines Abends lag der Vater voller Sorgen im Bett und konnte nicht schlafen.یک شب، پدر با دلی پر از نگرانی در تختخواب دراز کشیده بود و خوابش نمی‌برد. Er seufzte und fragte seine Frau: „Was soll nur aus uns werden?“او آه کشید و از همسرش پرسید: «حالا چه بر سرمان می‌آید؟» „Wie sollen wir unsere armen Kinder ernähren, wenn wir selbst nichts mehr zu essen haben?“«وقتی خودمان دیگر چیزی برای خوردن نداریم، چطور بچه‌های بیچاره‌مان را سیر کنیم؟»

„Hör mir zu, Mann“, antwortete die Frau.زن جواب داد: «به من گوش کن، مرد.» „Morgen früh bringen wir die Kinder tief in den Wald, dorthin, wo er am dichtesten ist.“«فردا صبح زود بچه‌ها را به اعماق جنگل می‌بریم، به جایی که از همه‌جا انبوه‌تر است.» „Wir machen ihnen ein Feuer und geben jedem ein Stück Brot.“«برایشان آتشی روشن می‌کنیم و به هر کدام یک تکه نان می‌دهیم.» „Dann gehen wir zur Arbeit und lassen sie allein, damit sie den Weg nach Hause nicht mehr finden.“«بعد سر کار می‌رویم و آن‌ها را تنها می‌گذاریم تا دیگر راه خانه را پیدا نکنند.»

„Nein, Frau“, sagte der Mann, „das mache ich nicht.“مرد گفت: «نه، زن، من این کار را نمی‌کنم.» „Wie könnte ich es nur übers Herz bringen, meine Kinder allein im Wald zu lassen?“«چطور دلم راضی شود که بچه‌هایم را تنها در جنگل بگذارم؟» „Die wilden Tiere würden bald kommen und sie fressen.“«حیوانات وحشی به‌زودی می‌آیند و آن‌ها را می‌خورند.»

„Du Dummkopf“, sagte die Frau, „dann müssen wir eben alle vier verhungern.“زن گفت: «ای کله‌پوک، پس باید هر چهار نفرمان از گرسنگی بمیریم.» Sie ließ ihm keine Ruhe und redete so lange auf ihn ein, bis er schließlich nachgab.زن دست از سر او برنداشت و آن‌قدر اصرار کرد که مرد بالاخره کوتاه آمد. „Aber die armen Kinder tun mir trotzdem leid“, sagte der Mann traurig.مرد با ناراحتی گفت: «اما با این حال دلم برای بچه‌های بیچاره می‌سوزد.»

Die beiden Kinder konnten vor Hunger nicht einschlafen.آن دو بچه از گرسنگی نمی‌توانستند بخوابند. So hörten sie alles, was die Stiefmutter zum Vater sagte.برای همین هر چیزی را که نامادری به پدر می‌گفت شنیدند. Gretel weinte bittere Tränen und sprach zu Hänsel: „Jetzt ist alles aus mit uns.“گرتل زار زار گریه کرد و به هنزل گفت: «حالا دیگر کارمان تمام است.»

„Sei still, Gretel“, flüsterte Hänsel, „und mach dir keine Sorgen.“هنزل زمزمه کرد: «ساکت باش، گرتل، و نگران نباش.» „Ich finde schon einen Weg, der uns hilft.“«من راهی پیدا می‌کنم که به ما کمک کند.»

Als die Eltern eingeschlafen waren, stand Hänsel leise auf.وقتی پدر و مادر خوابشان برد، هنزل آرام بلند شد. Er zog seine Jacke an und schlich aus dem Haus.او کتش را پوشید و یواشکی از خانه بیرون رفت. Der Mond schien ganz hell, und die weißen Kieselsteine vor dem Haus glänzten wie lauter Münzen.ماه بسیار روشن می‌تابید و سنگ‌ریزه‌های سفید جلوی خانه مثل سکه برق می‌زدند. Hänsel bückte sich und steckte so viele Steine in seine Tasche, wie nur hineinpassten.هنزل خم شد و تا جایی که جیبش جا داشت، سنگ در آن ریخت.

Dann ging er wieder ins Haus zurück und sprach zu Gretel:بعد دوباره به خانه برگشت و به گرتل گفت: „Schlaf ganz ruhig, liebe Schwester. Gott wird uns nicht verlassen.“«با خیال راحت بخواب، خواهر عزیز. خدا ما را رها نمی‌کند.» Danach legte er sich wieder in sein Bett.بعد دوباره در تختخوابش دراز کشید.

هنزل در نور روشن ماه سنگ‌ریزه‌های سفید جلوی خانه را جمع می‌کند.
Im hellen Mondschein sammelt Hänsel die weißen Kieselsteine vor dem Haus.هنزل در نور روشن ماه سنگ‌ریزه‌های سفید جلوی خانه را جمع می‌کند.

Als der Morgen kam, weckte die Frau die beiden Kinder.وقتی صبح شد، زن هر دو بچه را بیدار کرد. „Steht auf, ihr Faulpelze“, rief sie, „wir gehen in den Wald und holen Holz.“او فریاد زد: «بلند شوید، ای تنبل‌ها، ما به جنگل می‌رویم و هیزم می‌آوریم.»

Dann gab sie jedem ein kleines Stück Brot.بعد به هر کدام یک تکهٔ کوچک نان داد. „Das ist euer Essen für den Mittag“, sagte sie, „aber esst es nicht zu früh, mehr bekommt ihr nicht.“او گفت: «این غذای شما برای ظهر است، اما آن را خیلی زود نخورید، بیشتر از این چیزی به شما نمی‌رسد.» Gretel steckte das Brot unter ihre Schürze, denn Hänsels Tasche war voll mit Steinen.گرتل نان را زیر پیش‌بندش گذاشت، چون جیب هنزل پر از سنگ بود.

Dann machten sich alle zusammen auf den Weg in den Wald.بعد همه با هم به سوی جنگل راه افتادند. Nach einer kurzen Weile blieb Hänsel stehen und schaute zum Haus zurück.بعد از مدت کوتاهی هنزل ایستاد و به خانه نگاه کرد. Das tat er immer wieder.این کار را بارها و بارها تکرار کرد.

Der Vater fragte: „Hänsel, warum bleibst du stehen und schaust zurück?“پدر پرسید: «هنزل، چرا می‌ایستی و به عقب نگاه می‌کنی؟» „Pass lieber auf den Weg auf.“«بهتر است حواست به راه باشد.»

„Ach, Vater“, sagte Hänsel, „ich schaue nach meiner weißen Katze.“هنزل گفت: «آه، پدر جان، من به گربهٔ سفیدم نگاه می‌کنم.» „Sie sitzt oben auf dem Dach und will mir Lebewohl sagen.“«او بالای پشت‌بام نشسته و می‌خواهد با من خداحافظی کند.»

„Du Dummkopf“, sagte die Frau, „das ist nicht deine Katze.“زن گفت: «ای کله‌پوک، آن گربهٔ تو نیست.» „Das ist die Morgensonne, die auf den Schornstein scheint.“«آن آفتاب صبح است که روی دودکش می‌تابد.»

Aber Hänsel hatte gar nicht nach der Katze geschaut.اما هنزل اصلاً به گربه نگاه نکرده بود. In Wahrheit warf er heimlich einen Kieselstein nach dem anderen aus seiner Tasche auf den Weg.در حقیقت او پنهانی سنگ‌ریزه‌ها را یکی پس از دیگری از جیبش روی راه می‌انداخت.

Als sie tief im Wald angekommen waren, sagte der Vater:وقتی به اعماق جنگل رسیدند، پدر گفت: „Sammelt jetzt Holz, Kinder, dann mache ich ein Feuer, damit ihr nicht friert.“«حالا هیزم جمع کنید، بچه‌ها، بعد من آتشی روشن می‌کنم تا سردتان نشود.»

Hänsel und Gretel trugen viele trockene Äste zusammen, bis ein kleiner Berg daraus wurde.هنزل و گرتل آن‌قدر شاخهٔ خشک جمع کردند که تپهٔ کوچکی درست شد. Der Vater zündete das Holz an, und bald brannte das Feuer hoch.پدر هیزم را آتش زد و به‌زودی آتش بالا گرفت.

Dann sagte die Frau: „Legt euch ans Feuer, Kinder, und ruht euch aus.“بعد زن گفت: «کنار آتش دراز بکشید، بچه‌ها، و استراحت کنید.» „Wir gehen in den Wald und hacken Holz.“«ما به جنگل می‌رویم و هیزم می‌شکنیم.» „Wenn wir fertig sind, kommen wir zurück und holen euch ab.“«وقتی کارمان تمام شد، برمی‌گردیم و به دنبالتان می‌آییم.»

Hänsel und Gretel saßen am Feuer, und als es Mittag wurde, aß jedes sein Stück Brot.هنزل و گرتل کنار آتش نشستند و وقتی ظهر شد، هر کدام تکهٔ نانش را خورد. Sie hörten Schläge wie von einer Axt und glaubten, ihr Vater wäre in der Nähe.آن‌ها صدای ضربه‌هایی مثل صدای تبر شنیدند و گمان کردند پدرشان همان نزدیکی است.

Aber es war gar keine Axt.اما اصلاً تبری در کار نبود. Es war nur ein Ast, den der Wind immer wieder gegen einen Baum schlug.آن صدا فقط از شاخه‌ای بود که باد بارها آن را به درختی می‌زد. Endlich wurden die Kinder müde, ihre Augen fielen zu, und sie schliefen fest ein.بالاخره بچه‌ها خسته شدند، چشم‌هایشان بسته شد و به خواب عمیقی فرو رفتند.

Als sie aufwachten, war es schon dunkle Nacht.وقتی بیدار شدند، دیگر شب تاریک بود. Gretel bekam Angst und weinte: „Wie sollen wir jetzt aus dem Wald herauskommen?“گرتل ترسید و گریه‌کنان گفت: «حالا چطور از جنگل بیرون برویم؟»

Aber Hänsel tröstete sie und sagte:اما هنزل او را دلداری داد و گفت: „Warte nur ein wenig, bis der Mond aufgegangen ist, dann finden wir den Weg schon.“«فقط کمی صبر کن تا ماه بالا بیاید، بعد راه را پیدا می‌کنیم.»

Als der volle Mond am Himmel stand, nahm Hänsel seine Schwester an der Hand.وقتی ماه کامل در آسمان بود، هنزل دست خواهرش را گرفت. Sie folgten den Kieselsteinen, die im Mondlicht wie frische Münzen glänzten und ihnen den Weg zeigten.آن‌ها سنگ‌ریزه‌هایی را دنبال کردند که در نور ماه مثل سکه‌های نو می‌درخشیدند و راه را به آن‌ها نشان می‌دادند. Sie gingen die ganze Nacht und kamen am frühen Morgen wieder beim Haus ihres Vaters an.تمام شب راه رفتند و صبح زود دوباره به خانهٔ پدرشان رسیدند.

Sie klopften an die Tür.در خانه را زدند. Als die Frau öffnete und die Kinder sah, schimpfte sie:وقتی زن در را باز کرد و بچه‌ها را دید، با سرزنش گفت: „Ihr bösen Kinder, warum habt ihr so lange im Wald geschlafen?“«ای بچه‌های بد، چرا این‌همه وقت در جنگل خوابیدید؟» „Wir dachten schon, ihr wollt gar nicht mehr zurückkommen.“«دیگر خیال کردیم اصلاً نمی‌خواهید برگردید.»

Der Vater aber freute sich sehr.اما پدر خیلی خوشحال شد. Es hatte ihm nämlich im Herzen wehgetan, dass er die Kinder allein im Wald gelassen hatte.آخر تنها گذاشتن بچه‌ها در جنگل به دلش سنگینی کرده بود.

شما ۳۰٪ اول «هانسل و گرتل» را خوانده‌اید.

در برنامه ادامه دهید

این بخش آغازین رایگان است. ادامهٔ داستان، همراه با خوانش صوتی، فلش‌کارت و ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی، در برنامه است.

زیر هر جملهٔ آلمانی ترجمهٔ فارسی‌اش آمده است؛ می‌توانید فقط آلمانی را بخوانید، یا جمله‌به‌جمله فارسی را هم ببینید. بخش آغازین را این‌جا رایگان می‌خوانید؛ ادامهٔ داستان در برنامه است و آن‌جا ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی هم دارد.