Hikâyenin tamamı, sesli okuma ve bilgi kartları uygulamada.

Uygulamayı indir
Tüm hikâyeler

Hansel ve Gretel

Hänsel und Gretel

Hänsel und Gretel

Şiddetli bir kıtlık sırasında, fakir bir oduncu ve karısı, çocukları Hansel ve Gretel'i karanlık bir ormanın derinliklerinde terk eder. Kaybolan ve aç kalan kardeşler, tamamen ekmek, kek ve şekerden yapılmış bir ev bulurlar. Evi yemeye başlarlar, ama evin sahibi, Hansel'i besleyip yemeyi planlayan yaşlı bir cadı tarafından yakalanırlar. Sonunda Gretel, cadıyı kendi fırınına girmesi için kandırarak alt eder; böylece çocuklar cadının hazinesiyle kaçıp babalarına yeniden kavuşur.

Almanca metin, cümle cümle Türkçe çevirisiyle

Vor einem großen Wald wohnte ein armer Holzfäller mit seiner Frau und seinen zwei Kindern.Büyük bir ormanın kıyısında fakir bir oduncu, karısı ve iki çocuğuyla birlikte yaşıyordu. Der Junge hieß Hänsel und das Mädchen hieß Gretel.Oğlanın adı Hänsel, kızın adı Gretel’di. Die Familie hatte nur wenig zu essen.Ailenin yiyeceği çok azdı. Als eine große Hungersnot ins Land kam, konnte der Vater nicht einmal mehr genug Brot für jeden Tag kaufen.Ülkede büyük bir kıtlık baş gösterince baba her gün yetecek kadar ekmek bile alamaz oldu.

Eines Abends lag der Vater voller Sorgen im Bett und konnte nicht schlafen.Bir akşam baba endişe içinde yatakta yatıyor ve uyuyamıyordu. Er seufzte und fragte seine Frau: „Was soll nur aus uns werden?“İçini çekti ve karısına sordu: «Halimiz ne olacak?» „Wie sollen wir unsere armen Kinder ernähren, wenn wir selbst nichts mehr zu essen haben?“«Kendimize bile yiyecek bir şeyimiz yokken zavallı çocuklarımızı nasıl besleyeceğiz?»

„Hör mir zu, Mann“, antwortete die Frau.«Beni dinle, kocacığım» diye cevap verdi kadın. „Morgen früh bringen wir die Kinder tief in den Wald, dorthin, wo er am dichtesten ist.“«Yarın sabah erkenden çocukları ormanın derinliklerine, en sık yerine götürürüz.» „Wir machen ihnen ein Feuer und geben jedem ein Stück Brot.“«Onlara bir ateş yakarız ve her birine bir parça ekmek veririz.» „Dann gehen wir zur Arbeit und lassen sie allein, damit sie den Weg nach Hause nicht mehr finden.“«Sonra işimize gideriz ve onları yalnız bırakırız, böylece eve dönüş yolunu bulamazlar.»

„Nein, Frau“, sagte der Mann, „das mache ich nicht.“«Hayır, hanım» dedi adam, «bunu yapmam.» „Wie könnte ich es nur übers Herz bringen, meine Kinder allein im Wald zu lassen?“«Çocuklarımı ormanda yalnız bırakmaya gönlüm nasıl razı olur?» „Die wilden Tiere würden bald kommen und sie fressen.“«Vahşi hayvanlar çok geçmeden gelip onları yer.»

„Du Dummkopf“, sagte die Frau, „dann müssen wir eben alle vier verhungern.“«Seni aptal» dedi kadın, «o zaman dördümüz de açlıktan ölmek zorunda kalırız.» Sie ließ ihm keine Ruhe und redete so lange auf ihn ein, bis er schließlich nachgab.Adamı rahat bırakmadı ve sonunda boyun eğene kadar başının etini yedi. „Aber die armen Kinder tun mir trotzdem leid“, sagte der Mann traurig.«Ama yine de zavallı çocuklara acıyorum» dedi adam üzgün üzgün.

Die beiden Kinder konnten vor Hunger nicht einschlafen.İki çocuk açlıktan uyuyamamıştı. So hörten sie alles, was die Stiefmutter zum Vater sagte.Böylece üvey annenin babaya söylediği her şeyi duydular. Gretel weinte bittere Tränen und sprach zu Hänsel: „Jetzt ist alles aus mit uns.“Gretel acı acı ağladı ve Hänsel’e dedi ki: «Artık işimiz bitti.»

„Sei still, Gretel“, flüsterte Hänsel, „und mach dir keine Sorgen.“«Sus, Gretel» diye fısıldadı Hänsel, «hiç merak etme.» „Ich finde schon einen Weg, der uns hilft.“«Bize yardım edecek bir yol bulurum elbette.»

Als die Eltern eingeschlafen waren, stand Hänsel leise auf.Anne baba uyuyakalınca Hänsel sessizce kalktı. Er zog seine Jacke an und schlich aus dem Haus.Ceketini giydi ve evden dışarı süzüldü. Der Mond schien ganz hell, und die weißen Kieselsteine vor dem Haus glänzten wie lauter Münzen.Ay pırıl pırıl parlıyordu ve evin önündeki beyaz çakıl taşları madeni paralar gibi ışıldıyordu. Hänsel bückte sich und steckte so viele Steine in seine Tasche, wie nur hineinpassten.Hänsel eğildi ve cebine sığabildiği kadar çok taş koydu.

Dann ging er wieder ins Haus zurück und sprach zu Gretel:Sonra tekrar eve dönüp Gretel’e dedi ki: „Schlaf ganz ruhig, liebe Schwester. Gott wird uns nicht verlassen.“«Rahat uyu kardeşçiğim. Tanrı bizi yüzüstü bırakmaz.» Danach legte er sich wieder in sein Bett.Ardından tekrar yatağına yattı.

Parlak ay ışığında Hänsel evin önündeki beyaz çakıl taşlarını topluyor.
Im hellen Mondschein sammelt Hänsel die weißen Kieselsteine vor dem Haus.Parlak ay ışığında Hänsel evin önündeki beyaz çakıl taşlarını topluyor.

Als der Morgen kam, weckte die Frau die beiden Kinder.Sabah olunca kadın iki çocuğu uyandırdı. „Steht auf, ihr Faulpelze“, rief sie, „wir gehen in den Wald und holen Holz.“«Kalkın, sizi tembeller» diye seslendi, «ormana gidip odun getireceğiz.»

Dann gab sie jedem ein kleines Stück Brot.Sonra her birine küçük bir parça ekmek verdi. „Das ist euer Essen für den Mittag“, sagte sie, „aber esst es nicht zu früh, mehr bekommt ihr nicht.“«Bu öğle yemeğiniz» dedi, «ama çok erken yemeyin, başka ekmek yok.» Gretel steckte das Brot unter ihre Schürze, denn Hänsels Tasche war voll mit Steinen.Gretel ekmeği önlüğünün altına koydu, çünkü Hänsel’in cebi taşlarla doluydu.

Dann machten sich alle zusammen auf den Weg in den Wald.Sonra hep birlikte ormana doğru yola çıktılar. Nach einer kurzen Weile blieb Hänsel stehen und schaute zum Haus zurück.Kısa bir süre sonra Hänsel durdu ve dönüp eve baktı. Das tat er immer wieder.Bunu tekrar tekrar yaptı.

Der Vater fragte: „Hänsel, warum bleibst du stehen und schaust zurück?“Baba sordu: «Hänsel, neden durup geriye bakıyorsun?» „Pass lieber auf den Weg auf.“«Sen yoluna dikkat etsen iyi olur.»

„Ach, Vater“, sagte Hänsel, „ich schaue nach meiner weißen Katze.“«Ah, baba» dedi Hänsel, «beyaz kedime bakıyorum.» „Sie sitzt oben auf dem Dach und will mir Lebewohl sagen.“«Yukarıda çatıda oturuyor ve bana hoşça kal demek istiyor.»

„Du Dummkopf“, sagte die Frau, „das ist nicht deine Katze.“«Seni aptal» dedi kadın, «o senin kedin değil.» „Das ist die Morgensonne, die auf den Schornstein scheint.“«O, bacaya vuran sabah güneşi.»

Aber Hänsel hatte gar nicht nach der Katze geschaut.Ama Hänsel kediye hiç bakmamıştı. In Wahrheit warf er heimlich einen Kieselstein nach dem anderen aus seiner Tasche auf den Weg.Gerçekte gizlice cebinden birer birer çakıl taşı çıkarıp yola atıyordu.

Als sie tief im Wald angekommen waren, sagte der Vater:Ormanın derinliklerine vardıklarında baba dedi ki: „Sammelt jetzt Holz, Kinder, dann mache ich ein Feuer, damit ihr nicht friert.“«Şimdi odun toplayın, çocuklar, ben de bir ateş yakayım ki üşümeyin.»

Hänsel und Gretel trugen viele trockene Äste zusammen, bis ein kleiner Berg daraus wurde.Hänsel ve Gretel kuru dalları küçük bir tepe oluşana kadar üst üste yığdılar. Der Vater zündete das Holz an, und bald brannte das Feuer hoch.Baba odunu yaktı ve az sonra alevler yükseldi.

Dann sagte die Frau: „Legt euch ans Feuer, Kinder, und ruht euch aus.“Sonra kadın dedi ki: «Ateşin yanına uzanıp dinlenin, çocuklar.» „Wir gehen in den Wald und hacken Holz.“«Biz ormana gidip odun keseceğiz.» „Wenn wir fertig sind, kommen wir zurück und holen euch ab.“«İşimiz bitince geri gelip sizi alacağız.»

Hänsel und Gretel saßen am Feuer, und als es Mittag wurde, aß jedes sein Stück Brot.Hänsel ve Gretel ateşin yanında oturdu ve öğlen olunca her biri ekmeğini yedi. Sie hörten Schläge wie von einer Axt und glaubten, ihr Vater wäre in der Nähe.Balta sesi gibi vuruşlar duydular ve babalarının yakınlarda olduğunu sandılar.

Aber es war gar keine Axt.Ama bu hiç de balta değildi. Es war nur ein Ast, den der Wind immer wieder gegen einen Baum schlug.Bu sadece rüzgârın tekrar tekrar bir ağaca çarptığı bir daldı. Endlich wurden die Kinder müde, ihre Augen fielen zu, und sie schliefen fest ein.Sonunda çocuklar yoruldu, gözleri kapandı ve derin uykuya daldılar.

Als sie aufwachten, war es schon dunkle Nacht.Uyandıklarında gece çoktan çökmüş, ortalık kararmıştı. Gretel bekam Angst und weinte: „Wie sollen wir jetzt aus dem Wald herauskommen?“Gretel korktu ve ağladı: «Şimdi ormandan nasıl çıkacağız?»

Aber Hänsel tröstete sie und sagte:Ama Hänsel onu teselli etti ve dedi ki: „Warte nur ein wenig, bis der Mond aufgegangen ist, dann finden wir den Weg schon.“«Ay doğana kadar biraz bekle, sonra yolu elbette buluruz.»

Als der volle Mond am Himmel stand, nahm Hänsel seine Schwester an der Hand.Dolunay gökyüzünde belirince Hänsel kardeşinin elini tuttu. Sie folgten den Kieselsteinen, die im Mondlicht wie frische Münzen glänzten und ihnen den Weg zeigten.Ay ışığında yeni basılmış paralar gibi parlayan ve onlara yolu gösteren çakıl taşlarını izlediler. Sie gingen die ganze Nacht und kamen am frühen Morgen wieder beim Haus ihres Vaters an.Bütün gece yürüdüler ve sabahın erken saatinde yine babalarının evine vardılar.

Sie klopften an die Tür.Kapıyı çaldılar. Als die Frau öffnete und die Kinder sah, schimpfte sie:Kadın açıp çocukları görünce söylendi: „Ihr bösen Kinder, warum habt ihr so lange im Wald geschlafen?“«Sizi kötü çocuklar, neden ormanda bu kadar uzun uyudunuz?» „Wir dachten schon, ihr wollt gar nicht mehr zurückkommen.“«Artık hiç geri gelmek istemezsiniz diye düşünmüştük.»

Der Vater aber freute sich sehr.Ama baba çok sevindi. Es hatte ihm nämlich im Herzen wehgetan, dass er die Kinder allein im Wald gelassen hatte.Çünkü çocukları ormanda yalnız bırakmak yüreğini sızlatmıştı.

Hansel ve Gretel: hikâyenin ilk %30 kısmını okudun.

Uygulamada devam et

Bu, ücretsiz başlangıç bölümü. Devamı uygulamada: sesli okuma, bilgi kartları ve İngilizce, Farsça, Arapça çevirilerle.

Her Almanca cümlenin altında Türkçe çevirisi var: Almancayı tek başına oku ya da cümle cümle Türkçeyle karşılaştır. Başlangıcı burada ücretsiz okuyabilirsin; hikâyenin tamamı İngilizce, Farsça ve Arapça çevirileriyle birlikte uygulamada.