یک روز در برلین
Ein Tag in Berlin
سوفیا از رم به برلین پرواز میکند تا دوستپسرش ماکس را در روز تولدش غافلگیر کند. در ایستگاه مرکزی متوجه میشود که تلفنش گم شده — و با آن آدرس دقیق ماکس هم. او فقط میداند: کرویتسبرگ، خیابانی با یک خانهٔ قرمز، کنارش یک اشپتی. از یک کارمند مترو راهنمایی میخواهد، چون گرسنه است یک کاریورست میخورد، با آخرین پولش گل میخرد و سرانجام خانهٔ قرمز را پیدا میکند. ماکس با لباسخواب در را باز میکند.
متن آلمانی، جملهبهجمله با ترجمهٔ فارسی
Sofia sitzt im Flugzeug.سوفیا در هواپیما نشسته است. Sie fliegt von Rom nach Berlin.او از رم به برلین پرواز میکند. Heute ist Max' Geburtstag.امروز تولد ماکس است.
Max ist ihr Freund.ماکس دوستپسر اوست. Er weiß nicht, dass sie kommt.او نمیداند که سوفیا میآید. Das ist die Überraschung.غافلگیری همین است.
Am Flughafen nimmt sie den Zug.در فرودگاه سوار قطار میشود. Sie fährt zum Hauptbahnhof.به ایستگاه مرکزی میرود.
Im Bahnhof ist es laut.ایستگاه پرسروصداست. Viele Menschen laufen schnell.آدمهای زیادی تند راه میروند. Sofia sucht ihr Handy in der Tasche.سوفیا در کیفش دنبال موبایلش میگردد.
Das Handy ist weg.موبایلش نیست.
Sie sucht noch einmal.دوباره میگردد. Aber sie findet nichts.اما چیزی پیدا نمیکند. Sie geht zurück zum Zug.به سمت قطار برمیگردد.
Aber der Zug ist schon weg.اما دیگر قطار رفته است.
Sofia setzt sich auf eine Bank.سوفیا روی نیمکتی مینشیند. Ohne Handy hat sie keine Adresse.بدون موبایل، آدرس ماکس را ندارد.
Sie weiß nur drei Dinge.او فقط سه چیز میداند. Max wohnt in Kreuzberg.ماکس در کرویتسبرگ زندگی میکند. Die Straße hat ein rotes Haus.در خیابانش یک خانهٔ قرمز هست.
Neben dem roten Haus ist ein Späti.کنار خانهٔ قرمز یک اشپتی است.
Ein Mann in Uniform geht vorbei.مردی با لباس فرم رد میشود.
Sofia sitzt im Flugzeug von Rom nach Berlin.سوفیا در هواپیمایی نشسته است که از رم به برلین میرود. Heute ist der Geburtstag von Max, ihrem Freund.امروز تولد دوستپسرش ماکس است. Er weiß nicht, dass sie kommt.او نمیداند که سوفیا میآید. Das ist eine kleine Überraschung für ihn.این غافلگیری کوچکی برای اوست.
Am Flughafen nimmt sie den Zug zum Hauptbahnhof.در فرودگاه سوار قطاری میشود که به ایستگاه مرکزی میرود. Im Bahnhof ist es laut und voll.ایستگاه پرسروصدا و شلوغ است. Viele Menschen laufen schnell vorbei.آدمهای زیادی بهسرعت رد میشوند. Sofia sucht ihr Handy in der Tasche.سوفیا در کیفش دنبال موبایلش میگردد.
Aber das Handy ist weg.اما موبایلش نیست. Sie sucht noch einmal in jeder Ecke.دوباره همهٔ گوشههای کیفش را میگردد. Sie findet wirklich nichts.واقعاً چیزی پیدا نمیکند.
Schnell läuft sie zurück zum Zug.بهسرعت به سمت قطار برمیگردد. Aber der Zug ist schon abgefahren.اما دیگر قطار رفته است. Das Handy ist weg, und mit dem Handy auch die Adresse.موبایلش گم شده و آدرس هم همراه آن از دست رفته است.
Sofia setzt sich traurig auf eine Bank.سوفیا غمگین روی نیمکتی مینشیند. Sie weiß nur drei Dinge über die Wohnung.تنها سه چیز دربارهٔ خانهٔ ماکس میداند. Max wohnt in Kreuzberg, in einer Straße mit einem roten Haus.ماکس در کرویتسبرگ، در خیابانی با یک خانهٔ قرمز زندگی میکند. Direkt neben dem roten Haus ist ein Späti.درست کنار خانهٔ قرمز یک اشپتی است.
In diesem Moment geht ein Mann in Uniform vorbei.در همان لحظه مردی با لباس فرم از کنارش رد میشود. Sofia fragt ihn schnell: „Entschuldigung, wo ist die U-Bahn nach Kreuzberg?“سوفیا سریع از او میپرسد: «ببخشید، مترویی که به کرویتسبرگ میرود کجاست؟»
Der Mann sagt: „Du musst die U1 nehmen.“مرد میگوید: «باید سوار U1 شوی.» „Welche Station brauchst du?“«به کدام ایستگاه میخواهی بروی؟»
Sofia sitzt im Flugzeug und schaut aus dem Fenster.سوفیا در هواپیما نشسته و از پنجره بیرون را تماشا میکند. Sie fliegt von Rom nach Berlin, weil heute der Geburtstag ihres Freundes Max ist.او از رم به برلین پرواز میکند، چون امروز تولد دوستپسرش ماکس است. Max hat keine Ahnung, dass sie kommt — das ist ihre große Überraschung für ihn.ماکس اصلاً خبر ندارد که سوفیا میآید — این غافلگیری بزرگ سوفیا برای اوست.
Am Flughafen nimmt sie den Zug zum Hauptbahnhof.در فرودگاه سوار قطاری میشود که به ایستگاه مرکزی میرود. Im Bahnhof ist es laut, und viele Menschen laufen schnell an ihr vorbei.ایستگاه پرسروصداست و آدمهای زیادی بهسرعت از کنار او رد میشوند. Sofia greift in ihre Tasche und sucht das Handy.سوفیا دست در کیفش میبرد و دنبال موبایل میگردد.
Aber das Handy ist weg.اما موبایلش نیست. Sie sucht in jeder Ecke und in jedem Fach, doch sie findet nichts.هر گوشه و هر جیب کیفش را میگردد، ولی چیزی پیدا نمیکند. Schnell läuft sie zurück zum Zug, aber der ist schon abgefahren.بهسرعت به سمت قطار برمیگردد، اما دیگر قطار رفته است. Mit dem Handy ist auch die Adresse von Max verschwunden.با گم شدن موبایل، آدرس ماکس هم از دست رفته است.
Sofia setzt sich auf eine Bank und versucht ruhig zu bleiben.سوفیا روی نیمکتی مینشیند و سعی میکند آرام بماند. Sie weiß nur drei Dinge: Max wohnt in Kreuzberg, in einer Straße mit einem roten Haus.او فقط سه چیز میداند: ماکس در کرویتسبرگ، در خیابانی با یک خانهٔ قرمز زندگی میکند. Direkt neben diesem Haus ist ein Späti.درست کنار این خانه یک اشپتی است. Mehr fällt ihr nicht ein.بیشتر از این چیزی به یادش نمیآید.
In dem Moment geht ein Mann in Uniform vorbei, und Sofia spricht ihn schnell an.در همان لحظه مردی با لباس فرم رد میشود و سوفیا سریع سر صحبت را با او باز میکند. „Entschuldigung, wo ist die U-Bahn nach Kreuzberg?“, fragt sie.میپرسد: «ببخشید، مترویی که به کرویتسبرگ میرود کجاست؟»
Der Mann antwortet ruhig: „Du musst die U1 nehmen.“مرد آرام جواب میدهد: «باید سوار U1 شوی.» „Welche Station brauchst du?“«به کدام ایستگاه میخواهی بروی؟»
Sofia sitzt im Flugzeug und schaut aus dem Fenster, während die Wolken langsam an ihr vorbeiziehen.سوفیا در هواپیما نشسته و از پنجره بیرون را نگاه میکند، در حالی که ابرها بهآرامی از کنارش میگذرند. Sie fliegt von Rom nach Berlin, weil heute Max, ihr Freund, Geburtstag hat.او از رم به برلین پرواز میکند، چون امروز تولد دوستپسرش، ماکس، است. Niemand weiß, dass sie kommt — auch er nicht, und genau das ist die Idee.هیچکس نمیداند که سوفیا میآید — حتی خود ماکس، و نقشه دقیقاً همین است. Eine kleine Reise und ein bisschen Aufwand, damit sie ihm einen Tag schenken kann, den er nicht vergisst.یک سفر کوچک و کمی زحمت، تا بتواند روزی را به او هدیه کند که از یادش نرود.
Am Flughafen nimmt sie den Regionalzug zum Hauptbahnhof.در فرودگاه سوار قطار منطقهای میشود که به ایستگاه مرکزی میرود. Im Bahnhof ist es laut, viele Menschen laufen schnell an ihr vorbei und niemand schaut sie an.ایستگاه پرسروصداست، آدمهای زیادی بهسرعت از کنار او رد میشوند و کسی نگاهش نمیکند. Beim Aussteigen greift sie automatisch in ihre Tasche, um das Handy herauszuziehen — wie immer, wenn sie ankommt.هنگام پیاده شدن، بیاختیار دست در کیفش میبرد تا موبایلش را بیرون بیاورد — مثل هر بار که به جایی میرسد.
Doch das Handy ist weg.اما موبایلش نیست. Sie sucht jede Ecke der Tasche ab, in jedem Fach, sogar in der Jackentasche, aber sie findet nichts.هر گوشهٔ کیف، هر جیب، حتی جیب کاپشنش را میگردد، اما چیزی پیدا نمیکند. Schnell läuft sie zurück zum Bahnsteig, doch der Zug ist schon wieder abgefahren.بهسرعت به سکو برمیگردد، اما دیگر قطار رفته است. Mit dem Handy ist auch die Adresse von Max verschwunden — und der Tag wird auf einmal viel komplizierter, als sie es geplant hatte.با گم شدن موبایل، آدرس ماکس هم از دست رفته است — و روز ناگهان خیلی پیچیدهتر از آنچه برنامه ریخته بود از آب درمیآید.
Sofia setzt sich auf eine Bank und versucht ruhig zu bleiben.سوفیا روی نیمکتی مینشیند و سعی میکند آرام بماند. Sie schließt kurz die Augen und sammelt alles, was sie über die Wohnung weiß.برای لحظهای چشمانش را میبندد و هرچه دربارهٔ خانهٔ ماکس میداند در ذهنش کنار هم میگذارد. Max wohnt in Kreuzberg, in einer Straße mit einem roten Haus, und direkt neben diesem Haus gibt es einen Späti.ماکس در کرویتسبرگ، در خیابانی با یک خانهٔ قرمز زندگی میکند و درست کنار این خانه یک اشپتی هست. Mehr Details fallen ihr nicht ein — und plötzlich klingt das nach sehr wenig.جزئیات بیشتری به یادش نمیآید — و ناگهان این خیلی کم به نظر میرسد.
In dem Moment geht ein Mann in Uniform an ihr vorbei, vielleicht ein Bahnmitarbeiter, und Sofia spricht ihn ohne zu zögern an.در همان لحظه مردی با لباس فرم، که شاید کارمند راهآهن است، از کنارش رد میشود و سوفیا بدون تردید سر صحبت را با او باز میکند. „Entschuldigung, wo ist die U-Bahn nach Kreuzberg?“, fragt sie und hofft, dass ihre Stimme nicht zittert.میپرسد: «ببخشید، مترویی که به کرویتسبرگ میرود کجاست؟» و امیدوار است که صدایش نلرزد.
Der Mann antwortet ruhig: „Du musst die U1 nehmen.“مرد آرام جواب میدهد: «باید سوار U1 شوی.» Dann schaut er sie kurz an und fragt: „Welche Station brauchst du?“بعد لحظهای به او نگاه میکند و میپرسد: «به کدام ایستگاه میخواهی بروی؟»
شما ۳۰٪ اول «یک روز در برلین» را خواندهاید.
در برنامه ادامه دهید
این بخش آغازین رایگان است. ادامهٔ داستان، همراه با خوانش صوتی، فلشکارت و ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی، در برنامه است.
زیر هر جملهٔ آلمانی ترجمهٔ فارسیاش آمده است؛ میتوانید فقط آلمانی را بخوانید، یا جملهبهجمله فارسی را هم ببینید. بخش آغازین را اینجا رایگان میخوانید؛ ادامهٔ داستان در برنامه است و آنجا ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی هم دارد.