ساعت آشپزخانه
Die Küchenuhr
مرد جوانی بیستساله با چهرهای بهطرز عجیبی پیر، کنار چند غریبه روی نیمکتی زیر آفتاب مینشیند و تنها چیزی را که برایش مانده نشانشان میدهد: یک ساعت آشپزخانهٔ سادهٔ سفید با عددهای آبی. ساعت دیگر کار نمیکند؛ درست روی دو و نیم ایستاده است. بقیه گمان میکنند بمبی آن را از کار انداخته، اما او اصرار دارد که ساعت دو و نیم در خانهشان معنای دیگری داشت و با شوق تعریف میکند که آن ساعت پیشتر چه بود، در حالی که آدمهای روی نیمکت یکییکی ساکت میشوند.
متن آلمانی، جملهبهجمله با ترجمهٔ فارسی
Ein paar Leute sitzen auf einer Bank in der Sonne.چند نفر روی نیمکتی زیر آفتاب نشستهاند. Von Weitem sehen sie einen Mann.از دور مردی را میبینند. Er kommt zu ihnen.به طرفشان میآید.
Er sieht anders aus.ظاهرش با بقیه فرق دارد. Sein Gesicht ist ganz alt.صورتش خیلی پیر است. Aber er geht wie ein junger Mann.اما مثل یک مرد جوان راه میرود.
Er ist erst zwanzig Jahre alt.فقط بیست سال دارد. Er setzt sich zu den Leuten auf die Bank.کنار آدمها روی نیمکت مینشیند. In der Hand hat er etwas.چیزی در دست دارد.
Er zeigt es den Leuten.آن را به آدمها نشان میدهد. „Das war unsere Küchenuhr“, sagt er.میگوید: «این ساعت آشپزخانهمان بود.»
Er sieht alle Leute an.به همه نگاه میکند. „Sie war noch da.“«هنوز سر جایش بود.» „Nur die Uhr ist noch da.“«فقط همین ساعت مانده است.»
Die Uhr ist rund und weiß wie ein Teller.ساعت گرد است و مثل بشقاب سفید است. Die Zahlen sind blau.عددهایش آبیاند. Er tippt mit dem Finger auf die blauen Zahlen.با انگشت آرام روی عددهای آبی میزند.
„Die Uhr ist nicht viel wert“, sagt er leise.آهسته میگوید: «این ساعت ارزش چندانی ندارد.» „Das weiß ich.“«خودم میدانم.» „Sie ist auch nicht besonders schön.“«چندان قشنگ هم نیست.»
„Sie ist nur weiß wie ein Teller.“«فقط مثل بشقاب سفید است.» „Aber die blauen Zahlen finde ich schön.“«اما به نظرم عددهای آبیاش قشنگاند.» „Die Zeiger sind nur aus Blech.“«عقربههایش هم فقط حلبیاند.»
„Und die Uhr geht nicht mehr.“«ساعت دیگر کار نمیکند.» „Sie ist innen kaputt.“«از درون خراب است.» „Aber sie sieht noch aus wie immer.“«اما هنوز همان شکل همیشگی را دارد.»
Mit dem Finger fährt er vorsichtig einmal um die Uhr herum.با احتیاط یک بار انگشتش را دور ساعت میگرداند. Leise sagt er: „Nur sie ist noch da.“آهسته میگوید: «فقط همین مانده است.»
Die Leute auf der Bank sehen ihn nicht an.کسانی که روی نیمکت نشستهاند نگاهش نمیکنند. Ein Mann sieht auf seine Schuhe.مردی به کفشهایش نگاه میکند. Eine Frau sieht in ihren Kinderwagen.زنی به داخل کالسکهٔ بچهاش نگاه میکند.
Dann fragt jemand: „Ist bei Ihnen alles weg?“بعد کسی میپرسد: «همهچیزتان از دست رفته است؟»
„Ja, ja, alles!“, sagt er fröhlich.با خوشحالی میگوید: «بله، بله، همهچیز!» „Nur die Uhr ist noch da.“«فقط همین ساعت مانده است.» Er hält die Uhr wieder hoch.دوباره ساعت را بالا میگیرد.
Die Frau sagt: „Aber die Uhr geht doch nicht mehr.“زن میگوید: «ولی این ساعت که دیگر کار نمیکند.»
Ein paar Leute sitzen auf einer Bank in der Sonne.چند نفر روی نیمکتی زیر آفتاب نشستهاند. Schon von Weitem sehen sie einen jungen Mann auf sich zukommen.از همان دور مرد جوانی را میبینند که به طرفشان میآید. Er fällt sofort auf.فوراً به چشم میآید.
Er hat ein ganz altes Gesicht.صورت خیلی پیری دارد. Aber an seinem Gang sieht man, dass er erst zwanzig ist.اما از راه رفتنش پیداست که فقط بیست سال دارد. Er setzt sich mit seinem alten Gesicht zu ihnen auf die Bank.با همان صورت پیرش کنارشان روی نیمکت مینشیند. Dann zeigt er ihnen, was er in der Hand hat.بعد چیزی را که در دست دارد نشانشان میدهد.
„Das war unsere Küchenuhr“, sagt er.میگوید: «این ساعت آشپزخانهمان بود.» Er sieht alle der Reihe nach an.یکییکی به همه نگاه میکند. „Ich habe sie noch gefunden.“«توانستم پیدایش کنم.» „Sie ist übrig geblieben.“«فقط همین باقی مانده است.»
Die Uhr ist rund und weiß wie ein Teller.ساعت گرد است و مثل بشقاب سفید است. Die Zahlen sind blau gemalt.عددهایش را با رنگ آبی کشیدهاند. Er tippt mit dem Finger auf die blauen Zahlen.با انگشت آرام روی عددهای آبی میزند.
Er sagt fast entschuldigend: „Die Uhr ist nicht viel wert, das weiß ich.“تقریباً با لحنی عذرخواهانه میگوید: «این ساعت ارزش چندانی ندارد، خودم میدانم.» „Sie ist auch nicht besonders schön.“«چندان قشنگ هم نیست.» „Sie ist nur wie ein Teller mit weißem Lack.“«فقط مثل بشقابی است با لعاب سفید.» „Aber die blauen Zahlen sehen doch hübsch aus.“«اما عددهای آبیاش واقعاً قشنگاند.»
„Die Zeiger sind nur aus Blech, und sie bewegen sich nicht mehr.“«عقربههایش فقط حلبیاند و دیگر تکان نمیخورند.» „Innen ist die Uhr kaputt.“«ساعت از درون خراب است.» „Aber sie sieht noch aus wie immer, auch wenn sie nicht mehr geht.“«اما هنوز همان شکل همیشگی را دارد، هرچند دیگر کار نمیکند.»
Mit der Fingerspitze fährt er vorsichtig im Kreis am Rand entlang.با احتیاط نوک انگشتش را دور لبهٔ ساعت میگرداند. Leise sagt er: „Und sie ist übrig geblieben.“آهسته میگوید: «و فقط همین باقی مانده است.»
Die Leute auf der Bank sehen ihn nicht an.کسانی که روی نیمکت نشستهاند نگاهش نمیکنند. Einer sieht auf seine Schuhe.یکی به کفشهایش نگاه میکند. Eine Frau sieht in ihren Kinderwagen.زنی به داخل کالسکهٔ بچهاش نگاه میکند.
Dann fragt jemand: „Sie haben wohl alles verloren?“بعد کسی میپرسد: «لابد همهچیزتان را از دست دادهاید؟»
„Ja, ja, wirklich alles!“, sagt er fröhlich.با خوشحالی میگوید: «بله، بله، واقعاً همهچیز!» „Nur die Uhr hier ist übrig.“«فقط همین ساعت باقی مانده است.» Wieder hält er die Uhr hoch und zeigt sie allen.دوباره ساعت را بالا میگیرد و به همه نشانش میدهد.
„Aber sie geht doch nicht mehr“, sagt die Frau.زن میگوید: «ولی این ساعت که دیگر کار نمیکند.»
Die Leute auf der Bank sahen ihn schon von Weitem auf sich zukommen, denn er fiel auf.آدمهای روی نیمکت از همان دور او را دیدند که به طرفشان میآید، چون به چشم میآمد. Er hatte ein ganz altes Gesicht, aber an seinem Gang sah man, dass er erst zwanzig war.صورتش خیلی پیر بود، اما از راه رفتنش پیدا بود که فقط بیست سال دارد. Er setzte sich mit seinem alten Gesicht zu ihnen auf die Bank.با همان صورت پیرش کنارشان روی نیمکت نشست. Dann zeigte er ihnen, was er in der Hand trug.بعد چیزی را که در دست داشت نشانشان داد.
„Das war unsere Küchenuhr“, sagte er und sah alle der Reihe nach an, die auf der Bank in der Sonne saßen.یکییکی به همهٔ کسانی که زیر آفتاب روی نیمکت نشسته بودند نگاه کرد و گفت: «این ساعت آشپزخانهمان بود.» „Ja, ich habe sie noch gefunden.«بله، توانستم پیدایش کنم. Sie ist übrig geblieben.“فقط همین باقی مانده است.»
Er hielt eine runde Küchenuhr vor sich, weiß wie ein Teller, und tippte mit dem Finger auf die blau gemalten Zahlen.ساعت آشپزخانهٔ گردی را که مثل بشقاب سفید بود جلویش گرفت و با انگشت روی عددهای آبیرنگش زد.
„Sie ist nicht viel wert“, meinte er entschuldigend, „das weiß ich auch.با لحنی عذرخواهانه گفت: «ارزش چندانی ندارد، این را خودم هم میدانم. Und besonders schön ist sie auch nicht.چندان قشنگ هم نیست. Sie ist nur wie ein Teller, mit weißem Lack.فقط مثل بشقابی است با لعاب سفید. Aber die blauen Zahlen sehen doch ganz hübsch aus, finde ich.“اما به نظرم عددهای آبیاش خیلی قشنگاند.»
„Die Zeiger sind natürlich nur aus Blech.«عقربههایش البته فقط حلبیاند. Und jetzt bewegen sie sich auch nicht mehr.و حالا دیگر تکان هم نمیخورند. Innerlich ist sie kaputt, das ist sicher.از درون شکسته است، این که مسلم است. Aber sie sieht noch aus wie immer, auch wenn sie jetzt nicht mehr geht.“اما هنوز همان شکل همیشگی را دارد، هرچند دیگر کار نمیکند.»
Mit der Fingerspitze fuhr er vorsichtig im Kreis am Rand der Uhr entlang.با نوک انگشت، با احتیاط دور لبهٔ ساعت دایره کشید. Und er sagte leise: „Und sie ist übrig geblieben.“و آهسته گفت: «و فقط همین باقی مانده است.»
Die Leute auf der Bank sahen ihn nicht an.آدمهای روی نیمکت نگاهش نکردند. Einer sah auf seine Schuhe, und die Frau sah in ihren Kinderwagen.یکی به کفشهایش نگاه کرد و زن به داخل کالسکهٔ بچهاش چشم دوخت. Dann fragte jemand: „Sie haben wohl alles verloren?“بعد کسی پرسید: «لابد همهچیزتان را از دست دادهاید؟»
„Ja, ja“, sagte er fröhlich, „stellen Sie sich vor, wirklich alles!با خوشحالی گفت: «بله، بله، فکرش را بکنید، واقعاً همهچیز! Nur sie hier ist übrig.“فقط همین یکی باقی مانده است.» Und er hob die Uhr wieder hoch, als ob die anderen sie noch nicht gesehen hätten.و دوباره ساعت را بالا گرفت، انگار که بقیه هنوز آن را ندیده بودند.
„Aber sie geht doch nicht mehr“, sagte die Frau.زن گفت: «ولی این ساعت که دیگر کار نمیکند.»
Sie sahen ihn schon von Weitem auf sich zukommen, denn er fiel auf.از همان دور او را دیدند که به طرفشان میآید، چون به چشم میآمد. Er hatte ein ganz altes Gesicht, aber an seinem Gang sah man, dass er erst zwanzig war.صورتش خیلی پیر بود، اما از راه رفتنش پیدا بود که فقط بیست سال دارد. Er setzte sich mit seinem alten Gesicht zu ihnen auf die Bank.با همان صورت پیرش کنارشان روی نیمکت نشست. Und dann zeigte er ihnen, was er in der Hand trug.و بعد چیزی را که در دست داشت نشانشان داد.
„Das war unsere Küchenuhr“, sagte er und sah sie alle der Reihe nach an, die auf der Bank in der Sonne saßen.یکییکی به همهٔ کسانی که زیر آفتاب روی نیمکت نشسته بودند نگاه کرد و گفت: «این ساعت آشپزخانهمان بود.» „Ja, ich habe sie noch gefunden.«بله، توانستم پیدایش کنم. Sie ist übrig geblieben.“فقط همین باقی مانده است.»
Er hielt eine runde Küchenuhr, weiß wie ein Teller, vor sich hin und tippte mit dem Finger die blau gemalten Zahlen an.ساعت آشپزخانهٔ گردی را که مثل بشقاب سفید بود جلوی خودش گرفت و با انگشت روی عددهای آبیرنگش زد.
„Sie hat weiter keinen Wert“, meinte er entschuldigend, „das weiß ich auch.با لحنی عذرخواهانه گفت: «ارزش خاصی ندارد، این را خودم هم میدانم. Und sie ist auch nicht besonders schön.چندان قشنگ هم نیست. Sie ist nur wie ein Teller, so mit weißem Lack.فقط مثل یک بشقاب است، با لعاب سفید. Aber die blauen Zahlen sehen doch ganz hübsch aus, finde ich.“اما به نظرم عددهای آبیاش خیلی قشنگاند.»
„Die Zeiger sind natürlich nur aus Blech.«عقربههایش البته فقط حلبیاند. Und jetzt gehen sie auch nicht mehr.و حالا دیگر تکان هم نمیخورند. Nein.نه. Innerlich ist sie kaputt, das steht fest.از درون شکسته است، این که مسلم است. Aber sie sieht noch aus wie immer.اما هنوز همان شکل همیشگی را دارد. Auch wenn sie jetzt nicht mehr geht.“هرچند حالا دیگر کار نمیکند.»
Mit der Fingerspitze fuhr er vorsichtig im Kreis am Rand der Uhr entlang.با نوک انگشت، با احتیاط دور لبهٔ ساعت دایره کشید. Und er sagte leise: „Und sie ist übrig geblieben.“و آهسته گفت: «و فقط همین باقی مانده است.»
Die Leute, die auf der Bank in der Sonne saßen, sahen ihn nicht an.آدمهایی که زیر آفتاب روی نیمکت نشسته بودند نگاهش نکردند. Einer sah auf seine Schuhe, und die Frau sah in ihren Kinderwagen.یکی به کفشهایش نگاه کرد و زن به داخل کالسکهٔ بچهاش چشم دوخت. Dann fragte jemand: „Sie haben wohl alles verloren?“بعد کسی پرسید: «لابد همهچیزتان را از دست دادهاید؟»
„Ja, ja“, sagte er fröhlich, „stellen Sie sich vor, wirklich alles!با خوشحالی گفت: «بله، بله، فکرش را بکنید، واقعاً همهچیز! Nur sie hier, sie ist übrig.“فقط همین یکی، فقط همین باقی مانده است.» Und er hob die Uhr wieder hoch, als ob die anderen sie noch nicht gesehen hätten.و دوباره ساعت را بالا گرفت، انگار که بقیه هنوز آن را ندیده بودند.
„Aber sie geht doch nicht mehr“, sagte die Frau.زن گفت: «ولی این ساعت که دیگر کار نمیکند.»
شما ۳۰٪ اول «ساعت آشپزخانه» را خواندهاید.
در برنامه ادامه دهید
این بخش آغازین رایگان است. ادامهٔ داستان، همراه با خوانش صوتی، فلشکارت و ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی، در برنامه است.
زیر هر جملهٔ آلمانی ترجمهٔ فارسیاش آمده است؛ میتوانید فقط آلمانی را بخوانید، یا جملهبهجمله فارسی را هم ببینید. بخش آغازین را اینجا رایگان میخوانید؛ ادامهٔ داستان در برنامه است و آنجا ترجمهٔ انگلیسی، ترکی و عربی هم دارد.