Bir Köy Hekimi
Ein Landarzt
Karlı bir kış gecesi, bir köy hekimi on mil ötedeki bir köyde ağır bir hastanın yanına çağrılır; ama kendi atı bir önceki gece ölmüştür. Yıllardır boş duran bir domuz ahırından iki güçlü atla birlikte bir yabancı sürünerek çıkar, atları arabaya koşmayı önerir ve aynı anda hekimin hizmetçi kızı Rosa’ya saldırır. Atlar hekimi bir anda, iradesi dışında alıp götürür. Çiftlik evinde, tedavi etmeye geldiği çocuk önce tamamen sağlıklı görünür, sonra değil; bu arada aile ve bütün köy, hiçbir hekimin karşılayamayacağı isteklerle etrafını sarar.
Almanca metin, cümle cümle Türkçe çevirisiyle
Ich bin Arzt auf dem Land.Ben bir köy hekimiyim. Es ist Winter und Nacht.Mevsim kış, vakit gece. Es schneit sehr stark.Kar çok yoğun yağıyor.
Ein Patient ist sehr krank.Bir hasta çok ağır durumda. Er wohnt in einem Dorf, zehn Meilen weit weg.On mil ötedeki bir köyde oturuyor. Ich muss sofort zu ihm fahren.Hemen onun yanına gitmem gerekiyor.
Ich habe einen leichten Wagen mit großen Rädern.Büyük tekerlekli, hafif bir arabam var. Ich trage meinen Pelz und habe meine Tasche in der Hand.Kürkümü giymişim, çantam da elimde. In der Tasche sind meine Instrumente.Çantada aletlerim var.
Ich stehe fertig im Hof.Avluda hazır bekliyorum. Aber ein Pferd fehlt.Ama bir at eksik.
Mein eigenes Pferd ist seit letzter Nacht tot.Kendi atım dün gece öldü. Die Arbeit in dem eisigen Winter war zu schwer für das Pferd.Buz gibi kışta iş, at için fazla ağır geldi.
Mein Dienstmädchen läuft im Dorf herum.Hizmetçi kızım köyde oradan oraya koşuyor. Sie möchte ein Pferd leihen.Ödünç bir at bulmak istiyor. Aber ich weiß: Niemand leiht uns ein Pferd.Ama biliyorum: Kimse bize ödünç at vermez.
Ich stehe im Hof und warte.Avluda durup bekliyorum. Der Schnee fällt auf mich.Kar üstüme yağıyor. Ich kann mich kaum noch bewegen.Artık neredeyse kıpırdayamıyorum.
Dann kommt das Mädchen zum Tor.Sonra kız avlu kapısına geliyor. Sie ist allein und hat eine Laterne in der Hand.Tek başına gelmiş, elinde de bir fener var. Natürlich – niemand leiht sein Pferd für so eine Fahrt.Elbette, böyle bir yolculuk için kimse atını ödünç vermez.
Ich gehe noch einmal über den Hof.Avluda bir kez daha dolaşıyorum. Ich weiß nicht, was ich tun soll.Ne yapacağımı bilmiyorum. Ich trete mit dem Fuß gegen eine alte Tür.Eski bir kapıya ayağımla vuruyorum.
Es ist die Tür vom Schweinestall.Bu, domuz ahırının kapısı. Der Stall ist schon seit Jahren leer.Domuz ahırı yıllardır boş. Die Tür geht auf und zu.Kapı açılıp kapanıyor.
Aus dem Stall kommen Wärme und ein Geruch wie von Pferden.Domuz ahırından bir sıcaklık ve at kokusunu andıran bir koku geliyor. Drinnen hängt eine schwache Lampe an einem Seil.İçeride, bir ipin ucunda sönük bir lamba asılı. Ein Mann sitzt dort ganz klein auf dem Boden.Orada yerde büzülmüş bir adam oturuyor.
Er hat ein offenes Gesicht und blaue Augen.İçten bir yüzü ve mavi gözleri var. Er kriecht auf Händen und Füßen heraus.Elleri ve ayakları üstünde emekleyerek dışarı çıkıyor. „Soll ich die Pferde anspannen?“, fragt er.«Atları arabaya koşayım mı?» diye soruyor.
Ich weiß nicht, was ich sagen soll.Ne diyeceğimi bilmiyorum. Ich sehe in den Stall.Domuz ahırının içine bakıyorum. Das Dienstmädchen steht neben mir.Hizmetçi kız yanımda duruyor.
„Man weiß nicht, was man alles im eigenen Haus hat“, sagt sie.«İnsan kendi evinde neler olduğunu bilmez» diyor. Wir lachen beide.İkimiz de gülüyoruz.
„Holla, Bruder! Holla, Schwester!“, ruft der Mann.«Hey birader! Hey bacı!» diye sesleniyor adam. Er ist ein Pferdeknecht.Bu adam bir seyis.
Zwei Pferde kommen aus dem Stall, eins nach dem anderen.Domuz ahırından birbiri ardınca iki at çıkıyor. Sie sind sehr groß und stark.Çok iri ve güçlüler. Sie halten die Köpfe tief, wie Kamele.Develer gibi başlarını aşağı eğmişler.
Die Tür ist klein, aber sie drücken sich durch das Loch.Kapı küçük, ama atlar o dar boşluktan sıkışarak geçiyor. Dann stehen sie groß im Hof, und ihr Körper dampft.Sonra avluda dimdik, kocaman duruyorlar; gövdelerinden buhar tütüyor.
„Hilf ihm“, sage ich zum Mädchen.«Ona yardım et» diyorum kıza. Sie bringt dem Knecht schnell die Riemen für den Wagen.Kız hemen seyise arabanın koşum kayışlarını getiriyor.
Da packt der Knecht das Mädchen.Seyis o anda kızı yakalıyor. Er drückt sein Gesicht an ihr Gesicht.Yüzünü kızın yüzüne bastırıyor. Sie schreit und läuft zu mir.Kız çığlık atıp bana koşuyor.
Auf ihrer Wange sieht man zwei rote Reihen von Zähnen.Yanağında iki sıra kırmızı diş izi görünüyor.
„Du Tier!“, schreie ich wütend.«Seni hayvan!» diye bağırıyorum öfkeyle. „Willst du die Peitsche?“«Kırbaç mı yemek istiyorsun?»
Aber dann denke ich nach.Ama sonra biraz düşünüyorum. Der Mann ist ein Fremder, und ich weiß nicht, woher er kommt.Bu adam bir yabancı ve nereden geldiğini bilmiyorum. Er hilft mir freiwillig, und alle anderen helfen mir nicht.Bana kendi isteğiyle yardım ediyor, oysa başka hiç kimse yardım etmiyor.
Er weiß wohl, was ich denke.Ne düşündüğümü biliyor olmalı. Darum ist er nicht böse auf mich.Bu yüzden bana kızmıyor. Er dreht sich nur einmal zu mir um.Yalnızca bir kez dönüp bana bakıyor.
Er arbeitet weiter mit den Pferden.Atlarla uğraşmayı sürdürüyor. „Steigt ein“, sagt er dann.«Binin» diyor sonra. Wirklich, alles ist fertig.Gerçekten de her şey hazır.
So schöne Pferde hatte ich noch nie vor meinem Wagen.Arabama hiç bu kadar güzel atlar koşulmamıştı. Ich steige froh in den Wagen.Sevinçle arabaya biniyorum.
„Ich fahre selbst“, sage ich.«Arabayı ben süreceğim» diyorum. „Du kennst den Weg nicht.“«Sen yolu bilmiyorsun.»
„Natürlich“, sagt er.«Elbette» diyor. „Ich fahre gar nicht mit.«Ben sizinle gelmiyorum ki. Ich bleibe bei Rosa.“Rosa'nın yanında kalacağım.»
Rosa ist das Dienstmädchen.Rosa, hizmetçi kızın adı. „Nein!“, schreit Rosa.«Hayır!» diye çığlık atıyor Rosa. Sie läuft schnell ins Haus.Koşarak eve giriyor.
Sie weiß, was jetzt kommt.Şimdi ne olacağını biliyor. Sie hat große Angst.Çok korkuyor.
Ich höre die Kette an der Tür und dann das Schloss.Önce kapı zincirinin, sonra kilidin sesini duyuyorum. Sie macht im Flur und in allen Zimmern das Licht aus.Koridordaki ve bütün odalardaki ışıkları söndürüyor. Niemand soll sie finden.Kimsenin onu bulmasını istemiyor.
„Du fährst mit“, sage ich zum Knecht.«Sen de geliyorsun» diyorum seyise. „Sonst fahre ich nicht, auch wenn es dringend ist.«Yoksa iş acil de olsa yola çıkmam. Ich bezahle die Fahrt nicht mit dem Mädchen.“Bu yolculuğun bedelini kızla ödemem.»
„Munter!“, ruft der Knecht und klatscht in die Hände.Seyis «Çabuk!» diye bağırıp ellerini çırpıyor. Die Pferde rennen los.Atlar ileri atılıyor. Der Wagen fliegt fort wie Holz in einem schnellen Fluss.Araba, hızlı akan bir nehirdeki odun gibi uçup gidiyor.
Ich höre noch, wie meine Haustür kaputtgeht.Evimin kapısının kırıldığını hâlâ duyabiliyorum. Der Knecht bricht sie auf.Seyis kapıyı kırıp açıyor. Dann ist in meinen Augen und Ohren nur noch ein lautes Sausen.Sonra gözlerimde ve kulaklarımda yalnızca güçlü bir uğultu kalıyor.
Aber das dauert nur einen Moment.Ama bu yalnızca bir an sürüyor. Plötzlich bin ich schon beim Kranken.Birdenbire kendimi hastanın yanında buluyorum. Sein Hof ist wie direkt hinter meinem Tor.Hastanın avlusu sanki benim avlu kapımın hemen ardında.
Die Pferde stehen ruhig.Atlar sakin sakin duruyor. Es schneit nicht mehr.Kar artık yağmıyor. Überall ist Mondlicht.Her yeri ay ışığı kaplamış.
Die Eltern von dem Kranken laufen aus dem Haus.Hastanın anne babası koşarak evden çıkıyor. Seine Schwester kommt auch.Kız kardeşi de geliyor. Sie heben mich fast aus dem Wagen.Beni arabadan neredeyse kaldırarak indiriyorlar.
Sie reden viel und durcheinander.Çok konuşuyorlar, hem de hep bir ağızdan. Ich verstehe nichts.Hiçbir şey anlamıyorum.
Im Krankenzimmer ist die Luft sehr schlecht.Hasta odasında hava çok ağır. Der alte Ofen raucht.Eski soba tütüyor. Ich will das Fenster öffnen.Pencereyi açmak istiyorum.
Aber zuerst will ich den Kranken sehen.Ama önce hastayı görmek istiyorum. Der Kranke ist ein Junge.Hasta, bir erkek çocuk. Er ist dünn und hat kein Fieber.Zayıf ve ateşi yok.
Ich bin Landarzt, und ich habe ein großes Problem.Bir köy hekimiyim ve büyük bir sorunum var. Ich muss sofort eine dringende Reise machen.Hemen acil bir yolculuğa çıkmam gerekiyor. Ein Schwerkranker wartet auf mich in einem Dorf, zehn Meilen weit weg.On mil ötedeki bir köyde ağır bir hasta beni bekliyor.
Zwischen mir und ihm liegt ein starker Schneesturm.Onunla aramda şiddetli bir kar fırtınası var. Ich habe einen Wagen, leicht und mit großen Rädern, gut für unsere Landstraßen.Hafif, büyük tekerlekli, bizim köy yollarına uygun bir arabam var. Ich trage meinen Pelz und halte die Tasche mit meinen Instrumenten in der Hand.Kürkümü giymişim, aletlerimin olduğu çanta da elimde. So stehe ich fertig im Hof.Böylece avluda hazır bekliyorum.
Aber das Pferd fehlt, das Pferd!Ama at yok, at! Mein eigenes Pferd ist letzte Nacht gestorben.Kendi atım dün gece öldü. Die Arbeit in diesem eisigen Winter war zu viel für das Tier.Bu buz gibi kışta iş, hayvancağıza fazla geldi.
Mein Dienstmädchen läuft jetzt durch das Dorf und will ein Pferd leihen.Hizmetçi kızım şimdi ödünç bir at bulmak için köyü dolaşıyor. Aber ich weiß, dass das keinen Sinn hat.Ama bunun bir anlamı olmadığını biliyorum. Der Schnee bedeckt mich immer mehr, und ich kann mich kaum noch bewegen.Kar beni giderek daha çok örtüyor, artık neredeyse kıpırdayamıyorum. Ich stehe nutzlos da.Hiçbir işe yaramadan öylece dikilip duruyorum.
Da erscheint das Mädchen am Tor, allein, und schwenkt die Laterne.Derken kız avlu kapısında beliriyor; tek başına, elindeki feneri sallıyor. Natürlich – wer leiht jetzt sein Pferd für so eine Fahrt?Elbette, böyle bir yolculuk için şimdi kim atını ödünç verir ki? Ich gehe noch einmal über den Hof, aber ich finde keine Lösung.Avluyu bir kez daha dolaşıyorum, ama bir çözüm bulamıyorum.
Ich weiß nicht mehr weiter und trete mit dem Fuß gegen eine alte, kaputte Tür.Ne yapacağımı artık bilemiyorum ve eski, kırık bir kapıya ayağımla vuruyorum. Es ist die Tür vom Schweinestall, den seit Jahren niemand benutzt.Bu, yıllardır kimsenin kullanmadığı domuz ahırının kapısı. Die Tür geht auf und klappt hin und her.Kapı açılıyor ve bir ileri bir geri çarpıp duruyor.
Wärme und ein Geruch wie von Pferden kommen heraus.Dışarı bir sıcaklık ve at kokusunu andıran bir koku vuruyor. Drinnen hängt eine trübe Stalllaterne an einem Seil und schwankt.İçeride bir ipe asılı, ışığı bulanık bir ahır feneri sallanıyor. In dem niedrigen Stall sitzt ein Mann ganz klein auf dem Boden.Alçak tavanlı domuz ahırında, yerde büzülmüş bir adam oturuyor. Er zeigt mir sein offenes Gesicht mit blauen Augen.Bana içten, mavi gözlü yüzünü gösteriyor.
„Soll ich anspannen?“, fragt er und kriecht auf allen vieren heraus.«Atları koşayım mı?» diye soruyor ve dört ayak üstünde emekleyerek dışarı çıkıyor. Ich weiß nicht, was ich sagen soll.Ne diyeceğimi bilmiyorum. Ich beuge mich nur vor, um zu sehen, was noch im Stall ist.Domuz ahırında başka ne olduğunu görmek için yalnızca öne eğiliyorum. Das Dienstmädchen steht neben mir.Hizmetçi kız yanımda duruyor.
„Man weiß nicht, was man alles im eigenen Haus hat“, sagt sie, und wir lachen beide.«İnsan kendi evinde neler olduğunu bilmez» diyor ve ikimiz de gülüyoruz.
„Holla, Bruder, holla, Schwester!“, ruft der Pferdeknecht.«Hey birader, hey bacı!» diye sesleniyor seyis. Da kommen zwei Pferde heraus, eins nach dem anderen.Bunun üzerine birbiri ardınca iki at çıkıyor. Es sind mächtige, starke Tiere.İri yarı, güçlü hayvanlar bunlar. Sie halten die Beine eng am Körper und senken die schönen Köpfe wie Kamele.Bacaklarını gövdelerine yapıştırmışlar, güzel başlarını develer gibi eğiyorlar.
Das Türloch ist ganz voll von ihnen, so groß sind sie.O kadar iriler ki kapı boşluğunu tümüyle dolduruyorlar. Nur mit der Kraft von ihrem Körper drücken sie sich hinaus.Ancak gövdelerinin gücüyle kendilerini dışarı itebiliyorlar. Aber gleich stehen sie aufrecht im Hof, mit hohen Beinen, und ihr Körper dampft.Ama hemen ardından uzun bacakları üstünde avluda dimdik duruyorlar, gövdelerinden buhar tütüyor.
„Hilf ihm“, sage ich, und das Mädchen bringt dem Knecht schnell die Riemen für den Wagen.«Ona yardım et» diyorum ve kız hemen seyise arabanın koşum kayışlarını getiriyor. Doch kaum ist sie bei ihm, packt der Knecht sie und schlägt sein Gesicht gegen ihres.Ama kız yanına varır varmaz seyis onu yakalıyor ve yüzünü kızın yüzüne çarpıyor. Sie schreit und flieht zu mir.Kız çığlık atıp yanıma kaçıyor. Auf ihrer Wange sind zwei rote Reihen von Zähnen.Yanağında iki sıra kırmızı diş izi var.
„Du Vieh!“, schreie ich wütend.«Seni hayvan!» diye bağırıyorum öfkeyle. „Willst du die Peitsche?“«Kırbaç mı yemek istiyorsun?»
Aber dann denke ich nach.Ama sonra biraz düşünüyorum. Er ist ein Fremder, und ich weiß nicht, woher er kommt.O bir yabancı ve nereden geldiğini bilmiyorum. Er hilft mir freiwillig, und alle anderen helfen mir nicht.Bana kendi isteğiyle yardım ediyor, oysa başka hiç kimse yardım etmiyor.
Es ist, als ob er meine Gedanken kennt.Sanki düşüncelerimi biliyor. Er ist mir nicht böse wegen meiner Drohung.Tehdidim yüzünden bana kızmıyor. Er arbeitet weiter mit den Pferden und dreht sich nur einmal zu mir um.Atlarla uğraşmayı sürdürüyor ve yalnızca bir kez dönüp bana bakıyor.
„Steigt ein“, sagt er dann, und wirklich: Alles ist fertig.«Binin» diyor sonra ve gerçekten de her şey hazır. Mit so schönen Pferden bin ich noch nie gefahren, das merke ich sofort.Hiç bu kadar güzel atlarla yolculuk etmemiştim, bunu hemen fark ediyorum. Fröhlich steige ich ein.Neşeyle arabaya biniyorum.
„Ich lenke die Pferde aber selbst, du kennst den Weg nicht“, sage ich.«Ama atları ben süreceğim, sen yolu bilmiyorsun» diyorum.
„Natürlich“, sagt er.«Elbette» diyor. „Ich fahre gar nicht mit, ich bleibe bei Rosa.“«Ben sizinle gelmiyorum ki, Rosa'nın yanında kalacağım.»
„Nein!“, schreit Rosa, das Dienstmädchen.«Hayır!» diye çığlık atıyor hizmetçi kız Rosa. Sie ahnt, was jetzt passiert, und läuft ins Haus.Şimdi ne olacağını sezip eve koşuyor. Ich höre, wie sie die Kette an die Tür legt und das Schloss zumacht.Kapıya zinciri taktığını ve kilidi kapattığını duyuyorum. Dann läuft sie durch die Zimmer und macht überall das Licht aus.Sonra odaları tek tek dolaşıp her yerde ışıkları söndürüyor.
Niemand soll sie finden.Kimsenin onu bulmasını istemiyor.
„Du fährst mit“, sage ich zum Knecht.«Sen de geliyorsun» diyorum seyise. „Sonst fahre ich nicht, auch wenn es dringend ist.«Yoksa iş acil de olsa yola çıkmam. Ich gebe dir das Mädchen nicht als Lohn für die Fahrt.“Kızı sana bu yolculuğun karşılığı olarak vermem.»
„Munter!“, ruft er und klatscht in die Hände.«Çabuk!» diye bağırıyor ve ellerini çırpıyor. Die Pferde reißen den Wagen fort wie Holz in einem Fluss.Atlar arabayı bir nehrin sürüklediği odun gibi alıp götürüyor. Ich höre noch, wie die Tür von meinem Haus bricht und splittert.Evimin kapısının kırılıp paramparça olduğunu hâlâ duyabiliyorum. Der Knecht stürmt hinein.Seyis içeri dalıyor.
Dann ist in meinen Augen und Ohren nur noch ein lautes Sausen.Sonra gözlerimde ve kulaklarımda yalnızca güçlü bir uğultu kalıyor. Aber das dauert nur einen Augenblick.Ama bu ancak bir an sürüyor. Es ist, als ob sich der Hof von meinem Kranken direkt vor meinem Tor öffnet.Sanki hastamın avlusu tam benim avlu kapımın önünde açılıyor. Schon bin ich dort.Ve işte oradayım bile.
Die Pferde stehen ruhig, es schneit nicht mehr, und überall ist Mondlicht.Atlar sakin sakin duruyor, kar dinmiş, her yeri ay ışığı kaplamış. Die Eltern von dem Kranken eilen aus dem Haus, und seine Schwester kommt hinterher.Hastanın anne babası telaşla evden çıkıyor, kız kardeşi de arkalarından geliyor. Sie heben mich fast aus dem Wagen.Beni arabadan neredeyse kaldırarak indiriyorlar. Sie reden aufgeregt durcheinander, aber ich verstehe nichts.Heyecanla hep bir ağızdan konuşuyorlar, ama hiçbir şey anlamıyorum.
Im Krankenzimmer kann man kaum atmen, und der alte Ofen raucht.Hasta odasında neredeyse nefes alınmıyor, eski soba da tütüyor. Ich will gleich das Fenster öffnen, aber zuerst will ich den Kranken sehen.Hemen pencereyi açmak istiyorum, ama önce hastayı görmeliyim.
Ich bin in einer schwierigen Lage: Eine dringende Reise steht mir bevor.Zor bir durumdayım: Önümde acil bir yolculuk var. Ein Schwerkranker wartet auf mich in einem Dorf, das zehn Meilen entfernt liegt.On mil uzaklıktaki bir köyde ağır bir hasta beni bekliyor. Starkes Schneegestöber füllt den weiten Raum zwischen mir und ihm.Onunla aramdaki geniş boşluğu yoğun bir tipi dolduruyor. Ich habe einen Wagen, leicht und mit großen Rädern, genau richtig für unsere Landstraßen.Hafif, büyük tekerlekli, tam da bizim köy yollarına göre bir arabam var.
In meinen Pelz gepackt, die Instrumententasche in der Hand, stehe ich schon reisefertig auf dem Hof.Kürküme sarınmış, alet çantam elimde, yola çıkmaya hazır bir halde avluda duruyorum. Aber das Pferd fehlt, das Pferd.Ama at yok, at. Mein eigenes Pferd ist letzte Nacht gestorben, weil die Arbeit in diesem eisigen Winter zu anstrengend war.Kendi atım dün gece öldü, çünkü bu buz gibi kışta iş onu fazlasıyla yormuştu.
Mein Dienstmädchen läuft jetzt im Dorf herum, um ein Pferd zu leihen.Hizmetçi kızım şimdi ödünç bir at bulmak için köyde dolaşıp duruyor. Aber es ist aussichtslos, das weiß ich.Ama hiç umut yok, bunu biliyorum. Immer mehr Schnee fällt auf mich, ich kann mich immer weniger bewegen, und ich stehe zwecklos da.Üstüme gittikçe daha çok kar yağıyor, gittikçe daha az kıpırdayabiliyorum ve öylece boş yere dikilip duruyorum.
Am Tor erscheint das Mädchen, allein, und schwenkt die Laterne.Avlu kapısında kız beliriyor; tek başına, elindeki feneri sallıyor. Natürlich, wer leiht jetzt sein Pferd für eine solche Fahrt?Elbette, böyle bir yolculuk için şimdi kim atını ödünç verir? Ich gehe noch einmal über den Hof, aber ich finde keine Möglichkeit.Avluyu bir kez daha dolaşıyorum, ama hiçbir çare bulamıyorum. Zerstreut und gequält stoße ich mit dem Fuß gegen die kaputte Tür des Schweinestalls, den seit Jahren niemand mehr benutzt.Dalgın ve bunalmış bir halde, yıllardır kimsenin kullanmadığı domuz ahırının kırık kapısına ayağımla vuruyorum.
Die Tür öffnet sich und klappt in den Angeln auf und zu.Kapı aralanıyor ve menteşeleri üstünde açılıp kapanıyor. Wärme und ein Geruch wie von Pferden kommen heraus.Dışarı bir sıcaklık ve at kokusunu andıran bir koku vuruyor. Drinnen schwankt eine trübe Stalllaterne an einem Seil.İçeride, bir ipin ucunda ışığı bulanık bir ahır feneri sallanıyor. Ein Mann sitzt zusammengekauert in dem niedrigen Stall und zeigt sein offenes, blauäugiges Gesicht.Alçak tavanlı domuz ahırında büzülmüş oturan bir adam, içten, mavi gözlü yüzünü gösteriyor.
„Soll ich anspannen?“, fragt er und kriecht auf allen vieren heraus.«Atları koşayım mı?» diye soruyor ve dört ayak üstünde emekleyerek dışarı çıkıyor.
Ich weiß nicht, was ich sagen soll, und beuge mich nur vor, um zu sehen, was noch im Stall ist.Ne diyeceğimi bilemiyorum; domuz ahırında başka ne olduğunu görmek için yalnızca öne eğiliyorum. Das Dienstmädchen steht neben mir.Hizmetçi kız yanımda duruyor.
„Man weiß nicht, was für Dinge man im eigenen Haus hat“, sagt sie, und wir lachen beide.«İnsan kendi evinde ne tür şeyler olduğunu bilmez» diyor ve ikimiz de gülüyoruz.
„Holla, Bruder, holla, Schwester!“, ruft der Pferdeknecht.«Hey birader, hey bacı!» diye sesleniyor seyis.
Da schieben sich zwei Pferde hintereinander aus dem Türloch, mächtige Tiere mit starken Flanken.Bunun üzerine kapı boşluğundan birbiri ardınca iki at sıyrılıp çıkıyor; böğürleri güçlü, iri yarı hayvanlar bunlar. Sie halten die Beine eng am Körper und senken die schönen Köpfe wie Kamele.Bacaklarını gövdelerine yapıştırmışlar, güzel başlarını develer gibi eğiyorlar. Sie füllen das Loch ganz aus und kommen nur durch die Kraft ihres Körpers hinaus.O boşluğu tümüyle dolduruyorlar ve ancak gövdelerinin gücüyle dışarı çıkabiliyorlar. Aber gleich stehen sie aufrecht da, mit hohen Beinen und dampfendem Körper.Ama hemen ardından uzun bacakları ve buharı tüten gövdeleriyle dimdik duruyorlar.
„Hilf ihm“, sage ich, und das willige Mädchen eilt, um dem Knecht das Pferdegeschirr zu reichen.«Ona yardım et» diyorum ve istekli kız, koşum takımını seyise uzatmak için koşuyor. Doch kaum ist sie bei ihm, packt sie der Knecht und schlägt sein Gesicht gegen ihres.Ama kız yanına varır varmaz seyis onu yakalıyor ve yüzünü kızın yüzüne çarpıyor. Sie schreit auf und flüchtet sich zu mir.Kız çığlık atıp bana sığınıyor. Rot sind zwei Reihen von Zähnen in ihre Wange gedrückt.Yanağına iki sıra dişin izi kıpkırmızı çıkmış.
„Du Vieh“, schreie ich wütend, „willst du die Peitsche?“«Seni hayvan» diye bağırıyorum öfkeyle, «kırbaç mı yemek istiyorsun?»
Aber ich erinnere mich gleich daran, dass er ein Fremder ist und dass ich nicht weiß, woher er kommt.Ama onun bir yabancı olduğunu ve nereden geldiğini bilmediğimi hemen hatırlıyorum. Und er hilft mir freiwillig, wo alle anderen versagen.Üstelik başka herkesin beni yüzüstü bıraktığı yerde, o bana kendi isteğiyle yardım ediyor. Als ob er meine Gedanken kennt, nimmt er mir meine Drohung nicht übel.Sanki düşüncelerimi biliyormuş gibi tehdidime alınmıyor. Er ist weiter mit den Pferden beschäftigt und dreht sich nur einmal nach mir um.Atlarla uğraşmayı sürdürüyor ve yalnızca bir kez dönüp bana bakıyor.
„Steigt ein“, sagt er dann, und tatsächlich: Alles ist bereit.«Binin» diyor sonra ve gerçekten de her şey hazır. Mit einem so schönen Gespann bin ich noch nie gefahren, das merke ich, und ich steige fröhlich ein.Hiç bu kadar güzel bir at çiftiyle yola çıkmamıştım, bunu fark ediyorum ve neşeyle arabaya biniyorum.
„Aber ich lenke den Wagen, du kennst den Weg nicht“, sage ich.«Ama arabayı ben süreceğim, sen yolu bilmiyorsun» diyorum.
„Gewiss“, sagt er, „ich fahre gar nicht mit, ich bleibe bei Rosa.“«Elbette» diyor, «ben sizinle gelmiyorum ki, Rosa'nın yanında kalacağım.»
„Nein“, schreit Rosa und läuft ins Haus; sie ahnt richtig, dass sie ihrem Schicksal nicht entkommen kann.«Hayır» diye çığlık atıyor Rosa ve eve koşuyor; yazgısından kaçamayacağını doğru seziyor. Ich höre die Türkette klirren, die sie vorlegt, und ich höre das Schloss einschnappen.Taktığı kapı zincirinin şıngırdadığını, kilidin şak diye kapandığını duyuyorum. Ich sehe, wie sie im Flur und dann in allen Zimmern das Licht löscht, damit man sie nicht findet.Bulunmamak için önce koridorda, sonra bütün odalarda ışıkları söndürdüğünü görüyorum.
„Du fährst mit“, sage ich zum Knecht, „oder ich verzichte auf die Fahrt, so dringend sie auch ist.«Sen de geliyorsun» diyorum seyise, «yoksa ne kadar acil olursa olsun bu yolculuktan vazgeçerim. Ich denke nicht daran, dir das Mädchen als Preis für die Fahrt zu geben.“Kızı sana yolculuğun bedeli olarak vermeyi aklımdan bile geçirmem.»
„Munter!“, sagt er und klatscht in die Hände.«Çabuk!» diyor ve ellerini çırpıyor. Der Wagen wird fortgerissen wie Holz in der Strömung.Araba, akıntıya kapılmış bir odun gibi sürüklenip gidiyor. Ich höre noch, wie die Tür meines Hauses unter dem Ansturm des Knechtes bricht und splittert.Evimin kapısının seyisin saldırısı altında kırılıp paramparça olduğunu hâlâ duyabiliyorum. Dann sind meine Augen und Ohren von einem Sausen erfüllt, das alle meine Sinne gleichzeitig trifft.Sonra gözlerimi ve kulaklarımı, bütün duyularıma aynı anda çarpan bir uğultu dolduruyor.
Ich war in großer Verlegenheit: Eine dringende Reise stand mir bevor.Büyük bir sıkıntı içindeydim: Önümde acil bir yolculuk vardı. Ein Schwerkranker wartete auf mich in einem Dorf, das zehn Meilen entfernt lag.On mil uzaklıktaki bir köyde ağır bir hasta beni bekliyordu. Starkes Schneegestöber füllte den weiten Raum zwischen mir und ihm.Onunla aramdaki geniş boşluğu yoğun bir tipi dolduruyordu. Einen Wagen hatte ich, leicht und mit großen Rädern, ganz so, wie er für unsere Landstraßen taugt.Bir arabam vardı; hafif, büyük tekerlekli, tam da bizim köy yollarına yarayacak türden. In den Pelz gepackt, die Instrumententasche in der Hand, stand ich schon reisefertig auf dem Hof.Kürküme sarınmış, alet çantam elimde, yola çıkmaya hazır bir halde avluda duruyordum. Aber das Pferd fehlte, das Pferd.Ama at yoktu, at.
Mein eigenes Pferd war in der letzten Nacht gestorben, an der Überanstrengung in diesem eisigen Winter.Kendi atım, bu buz gibi kışta aşırı yorgunluktan dün gece ölmüştü. Mein Dienstmädchen lief jetzt im Dorf umher, um ein Pferd geliehen zu bekommen.Hizmetçi kızım şimdi ödünç bir at bulmak için köyde dolaşıp duruyordu. Aber es war aussichtslos, ich wusste es, und immer mehr vom Schnee überhäuft, immer unbeweglicher werdend, stand ich zwecklos da.Ama hiç umut yoktu, bunu biliyordum; kar üstümde gitgide yığılırken, gitgide kıpırdayamaz hale gelerek orada boş yere dikilip duruyordum.
Am Tor erschien das Mädchen, allein, und schwenkte die Laterne.Avlu kapısında kız belirdi; tek başına, elindeki feneri sallıyordu. Natürlich, wer leiht jetzt sein Pferd her für eine solche Fahrt?Elbette, böyle bir yolculuk için şimdi kim atını ödünç verir? Ich ging noch einmal über den Hof; ich fand keine Möglichkeit.Avluyu bir kez daha dolaştım; hiçbir çare bulamadım. Zerstreut und gequält stieß ich mit dem Fuß an die brüchige Tür des Schweinestalls, der schon seit Jahren nicht mehr benutzt wurde.Dalgın ve bunalmış bir halde, yıllardır kullanılmayan domuz ahırının çürük kapısına ayağımla vurdum.
Sie öffnete sich und klappte in den Angeln auf und zu.Kapı aralandı ve menteşeleri üstünde açılıp kapandı. Wärme und ein Geruch wie von Pferden kamen heraus.Dışarı bir sıcaklık ve at kokusunu andıran bir koku vurdu. Eine trübe Stalllaterne schwankte drinnen an einem Seil.İçeride, bir ipin ucunda ışığı bulanık bir ahır feneri sallanıyordu. Ein Mann, der zusammengekauert in dem niedrigen Stall saß, zeigte sein offenes, blauäugiges Gesicht.Alçak tavanlı domuz ahırında büzülmüş oturan bir adam, içten, mavi gözlü yüzünü gösterdi.
„Soll ich anspannen?“, fragte er und kroch auf allen vieren heraus.«Atları koşayım mı?» diye sordu ve dört ayak üstünde emekleyerek dışarı çıktı.
Ich wusste nichts zu sagen und beugte mich nur vor, um zu sehen, was es noch in dem Stall gab.Söyleyecek bir şey bulamadım; domuz ahırında başka ne olduğunu görmek için yalnızca öne eğildim. Das Dienstmädchen stand neben mir.Hizmetçi kız yanımda duruyordu.
„Man weiß nicht, was für Dinge man im eigenen Haus vorrätig hat“, sagte sie, und wir beide lachten.«İnsan kendi evinde ne tür şeylerin hazırda beklediğini bilmez» dedi ve ikimiz de güldük.
„Holla, Bruder, holla, Schwester!“, rief der Pferdeknecht.«Hey birader, hey bacı!» diye seslendi seyis.
Und zwei Pferde, mächtige Tiere mit starken Flanken, schoben sich hintereinander aus dem Türloch, das sie ganz ausfüllten.Ve iki at, böğürleri güçlü iri yarı hayvanlar, tümüyle doldurdukları kapı boşluğundan birbiri ardınca sıyrılıp çıktı. Sie hielten die Beine eng am Leib und senkten die schön geformten Köpfe wie Kamele.Bacaklarını gövdelerine yapıştırmışlar, güzel biçimli başlarını develer gibi eğmişlerdi. Nur durch die Kraft, mit der sie ihren Rumpf drehten und wendeten, kamen sie heraus.Ancak gövdelerini evirip çevirdikleri güç sayesinde dışarı çıkabildiler. Aber gleich standen sie aufrecht, mit hohen Beinen und dicht dampfendem Körper.Ama hemen ardından uzun bacakları ve yoğun buharlar tüten gövdeleriyle dimdik durdular.
„Hilf ihm“, sagte ich, und das willige Mädchen eilte, um dem Knecht das Geschirr des Wagens zu reichen.«Ona yardım et» dedim ve istekli kız, arabanın koşum takımını seyise uzatmak için koştu. Doch kaum war sie bei ihm, packt sie der Knecht und schlägt sein Gesicht gegen ihres.Ama kız yanına varır varmaz seyis onu yakalıyor ve yüzünü kızın yüzüne çarpıyor. Sie schreit auf und flüchtet sich zu mir; rot eingedrückt sind zwei Zahnreihen in ihrer Wange.Kız çığlık atıp bana sığınıyor; yanağında iki sıra dişin izi kıpkırmızı çıkmış.
„Du Vieh“, schreie ich wütend, „willst du die Peitsche?“«Seni hayvan» diye bağırıyorum öfkeyle, «kırbaç mı yemek istiyorsun?»
Aber ich besinne mich gleich, dass es ein Fremder ist und dass ich nicht weiß, woher er kommt.Ama hemen kendime gelip bunun bir yabancı olduğunu, nereden geldiğini bilmediğimi düşünüyorum. Und er hilft mir freiwillig aus, wo alle anderen versagen.Üstelik başka herkesin beni yüzüstü bıraktığı yerde, o bana kendi isteğiyle yardım ediyor. Als wüsste er von meinen Gedanken, nimmt er mir meine Drohung nicht übel.Sanki düşüncelerimi biliyormuş gibi tehdidime alınmıyor. Er dreht sich nur einmal nach mir um, immer mit den Pferden beschäftigt.Hep atlarla uğraşarak yalnızca bir kez dönüp bana bakıyor.
„Steigt ein“, sagt er dann, und tatsächlich: Alles ist bereit.«Binin» diyor sonra ve gerçekten de her şey hazır. Mit einem so schönen Gespann bin ich noch nie gefahren, das merke ich, und ich steige fröhlich ein.Hiç bu kadar güzel bir at çiftiyle yola çıkmamıştım, bunu fark ediyorum ve neşeyle arabaya biniyorum.
„Aber den Wagen lenke ich, du kennst den Weg nicht“, sage ich.«Ama arabayı ben süreceğim, sen yolu bilmiyorsun» diyorum.
„Gewiss“, sagt er, „ich fahre gar nicht mit, ich bleibe bei Rosa.“«Elbette» diyor, «ben sizinle gelmiyorum ki, Rosa'nın yanında kalacağım.»
„Nein“, schreit Rosa und läuft ins Haus, im richtigen Vorgefühl, dass ihr Schicksal unabwendbar ist.«Hayır» diye çığlık atıyor Rosa ve yazgısının kaçınılmaz olduğunu doğru bir önseziyle anlayıp eve koşuyor. Ich höre die Türkette klirren, die sie vorlegt; ich höre das Schloss einschnappen.Taktığı kapı zincirinin şıngırdadığını duyuyorum; kilidin şak diye kapandığını duyuyorum. Ich sehe, wie sie außerdem im Flur und dann weiter durch die Zimmer jagend alle Lichter löscht, um sich unauffindbar zu machen.Bulunmamak için önce koridorda, ardından odadan odaya koşarak bütün ışıkları da söndürdüğünü görüyorum.
„Du fährst mit“, sage ich zum Knecht, „oder ich verzichte auf die Fahrt, so dringend sie auch ist.«Sen de geliyorsun» diyorum seyise, «yoksa ne kadar acil olursa olsun bu yolculuktan vazgeçerim. Es fällt mir nicht ein, dir für die Fahrt das Mädchen als Kaufpreis hinzugeben.“Yolculuğun bedeli olarak kızı sana vermek aklımın ucundan bile geçmez.»
Bir Köy Hekimi: hikâyenin ilk %30 kısmını okudun.
Uygulamada devam et
Bu, ücretsiz başlangıç bölümü. Devamı uygulamada: sesli okuma, bilgi kartları ve İngilizce, Farsça, Arapça çevirilerle.
Her Almanca cümlenin altında Türkçe çevirisi var: Almancayı tek başına oku ya da cümle cümle Türkçeyle karşılaştır. Başlangıcı burada ücretsiz okuyabilirsin; hikâyenin tamamı İngilizce, Farsça ve Arapça çevirileriyle birlikte uygulamada.